Camper & Country

Click here to edit subtitle

COUNTRY & WESTERN 2010 EN 2009

 

 Op deze pagina geven wij een overzicht van de Country & Western festivals en dansavonden die wij hebben bezocht. In de reisverslagen staat vaak al beschreven als wij een festival bezocht hebben. Vaak kunnen wij dat combineren met onze "camper hobby". Op deze pagina vindt u een uitgebreider verslag van de bezochte evenementen. Onderaan deze pagina vindt u een link naar het country foto album. Veel leesplezier. 

26 en 27 december 2010                                                                                     Rijswijk (ZH)

   

In het kerstweekend is er weer een C&W festival in de Darling Market in Rijswijk. Een lokatie waar in het verleden regelmatig activiteiten werden georganiseerd. Gelet op de ijzige onmstandigheden besloten wij de 26e thuis te blijven en alleen de 27e dit festival te bezoeken. Gelukkig was het de 27e droog en waren de weersvooruitzichten goed. Na het ontbijt gingen wij richting Rijswijk. Een ritje van drie kwartier. Het was nog redelijk rustig toen wij binnen kwamen, maar rond een uur of twaalf, de start van het live programma, waren een behoorlijk aantal country & western liefhebbers binnen. Er stonden vandaag 2 bands gepland. Dat zijn Windfall en Savannah. Uiteraard eerst maar even een praatje met de vele bekenden die ook op deze christmas country waren afgekomen. Uit alle delen van het land waren de muziekliefhebbers en line dancers naar Rijswijk gekomen.

 

 

 

Na een sound check was het eerst de band Windfall die een live optreden verzorgde. Windfall is een Nederlandse band, die al ruim 30 jaar bestaat. In het verleden hebben wij deze band regelmatig gezien, maar dat is al lang geleden. De band heeft een eigen repertoire met lekkere country music en hier en daar een uitstapje met muziek uit de jaren 60.  Door de afwisseling tussen de zangeres en zanger met hun eigen nummers en de door hen beide gezongen duetten wordt een afwisselend repertoire ten gehore gebracht.  Met name de covers van Vince Gill worden op een prima wijze vertolkt.

 

 

Tussen de live optredens van de bands werd er prima dansbare country muziek gedraaid door de DJ. 

In de Darling Market is ook nog een podium en dansvloer waar workshops worden gegeven. Wij zijn daar niet-zo-van, omdat er veel non-country muziek wordt gedraaid. Bij die lokatie zijn ook diverse etengelegenheden. De inwendige mens hoeft niets tekort te komen. Broodje Kebab, frites en snacks en een poffertjeskraam. Helaas was de vistent gesloten.

Na een halfuurtje DJ was het de beurt aan Savannah. Een band die wij het afgelopen jaar regelmatig zijn tegengekomen. De 1e set werd volledig gevuld met alle nummers van de laatste CD van Savannah. Ook met de nieuwe bassist, die hier zijn "vuurdoop" kreeg in het "country wereldje", klonk dit weer als een klok. Het plezier straalde er vanaf.

 

Hierna weer Windfall en een optreden van een aanwezige Amerikaanse countryzanger die een 4 tal nummers ten gehore bracht en als afsluiting van het live optreden weer een uurtje Savannah.

Tot slot nog even een foto van onze "christmas-country dansjuf" en Gerda.

 

 

Met nog een klein kwartiertje muziek van de DJ kwam ook aan deze dag weer een eind. Ook op de terugweg was het gelukkig droog en reden we rustig aan weer naar Hellevoetsluis. 

 

 

14 november 2010                                                                                                      Leek (Gr)

 

Het 25e Borderline Country festival in de Sporthal in Leek. Altijd een volle boel en goeie artiesten op dit festival in het hoge noorden. Vanuit Urk, waar wij hadden overnacht, reden wij iets na elf uur het al behoorlijk volle parkeerterrein bij de Sporthal in Leek op. Even de "country" kleding aan en de gereserveerde kaartjes bij de kassa opgehaald.

In Leek is altijd veel ruimte direct bij het podium voor de luisteraars. Een grote ruime dansvloer is daar achter, zodat de kijkers en luisteraars geen "last" hebben van de dansers maar lekker ruim zicht op het podium.

Wij schoven aan bij onze (country) vrienden uit Hoorn. Eerst wat bijgekletst en vanaf 12.00 uur hebben wij en vele anderen kunnen dansen op live muziek van een aantal prima bands. Gelukkig allemaal bands met een eigen repertoire. De start was zoals gebruikelijk voor Savannah de "huisband" van dit festival. Zij waren er voor de 24e keer bij.

 

 

 

Daarna een zangeres (naam ben ik even kwijt) die af en toe niet helemaal zuiver zong. Veel oefenen dus!! Vervolgens de band van Dwayne Verheijden. Een genot om deze "jonge knapen" te zien spelen. Vrolijke Tex Mex muziek. 

Doordat de band Asville wegens ziekte verstek moest laten gaan, is dat deel van het programma door Savannah opgevuld met en setje "sixties" muziek. Uit het verre Limburg kwam daarna de Terry White band. Voor ons was dit het 2e optreden van deze band nadat wij ze ook in Zevenaar hadden gezien. Prima repertoire waarbij niet alleen de zangeres, maar ook de drummer zijn zangkwaliteiten laat horen. De tijd vliegt om en voor je het weet is ook deze set al weer afgelopen. Een 2e setje had best gemogen van ons.

Daarna kwam er spektakel uit Duitsland. The Lennerockers, een 5 mans formatie. Het was al weer ruim 1 jaar geleden dat wij deze band hadden gezien. Hun optreden is altijd spetterend. Muziek met boogie woogie ritme, rock & roll en country klanken werden in een vlot en wervelend tempo gespeeld. Boven op de piano en op de bas, het hoort er allemaal bij. Het publiek, zowel de luisteraars als de dansers, zijn altijd razend enthousiast als deze band speelt.

Het festival werd afgesloten door de huisband Savannah. Het was inmiddels al half zeven. Jammer dat er al veel festivalgangers vertrokken waren want zo'n laatste band speelt dan voor weinig publiek. Wij zien dit overigens veel gebeuren ook op andere festivals dat de laatste band voor een handjevol publiek speelt. Iets na acht uur verlieten wij Leek.

 

6 november 2010                                                                                        Tilburg (N Br)

Een hele avond Savannah in Partycentrum Oase in Tilburg. Inmiddels een beetje traditie in deze geheel in Western saloon stijl gebouwde lokatie. Na iets meer dan een uurtje rijden kwamen wij kwart over acht in Tilburg aan. Live muziek vanaf half negen dus alle tijd voor een bakje koffie.  Even "hallo" tegen een aantal bekenden en daarna de voetjes van de vloer. Het inmiddels overbekende repertoire van Savannah leent zich uitstekend om op te dansen. Gelukkig geen "CD muziek", maar eigen repertoire met o.a. nummers geschreven door Billy Yates een Amerikaanse singer-songwriter die in Europa altijd door Savannah wordt begeleid. 

 

 

Daarnaast ook nog een setje met "sixties" muziek. Geen country, maar voor de muziekliefhebbers deze avond een leuke afwisseling. Aan het einjd van de laatste set (het was inmiddels bijna kwart voor twee) vertrokken wij weer naar huis. Lekker laat dus, met als voordeel lekker rustig op de terugreis.   

 

 

3 oktober 2010                                                                                                    Utrecht

Evenals als vorig jaar bezochten wij ook nu weer de Mack Special Truck dag in de Veemarkthallen in Utrecht. Eerst onze schoondochter en kleinzoon Sammy ophalen en daarna via de A 15 en A27 naar de grote parkeerplaats achter de veemarkt. Maar ja, aansluiten in de file. Oorzaak?? In tegenstelling tot geautomatiseerde parkeerterreinen verzorgd een mannetje met ouderwetse "melkboerentas" de verkoop van de parkeerkaartjes. Nou dat duurt en duurt en duurt. Even voor 13.00 uur waren wij in de hal waar de live muziek werd gespeeld. 

 

Savannah, Dick van Altena en Cor Sanne zorgden voor de country muziek. Ook was er een optreden van Henk Wijngaard, die met de vlam in of uit de pijp de truckersongs en meer van zijn repertoire liet horen. Van de countru muziek kregen we eigen repertoire van Savannah te horen en nummers uit de Major Dundee tijd van Dick van Altena. Cor Sanne bracht op geheel eigen wijze de gouwe ouwe songs. Daarnaast was er een optreden van Hilde Vos, een "nieuwe zangeres" met een leuk repertoire. 

 

Kleinzoon Sammy helemaal onder de indruk van de country muziek, want ja, bij Opa & Oma hoort hij niets anders (**arm [email protected]@??!!) en daarnaast nog meer onder de indruk van alle glimmende en grote vrachtauto's die op het terrein waren opgesteld. 

  

 

 

De middag een beetje gedanst en van de muziek genoten en natuurlijk een beetje gebabbeld met de bekenden die wij daar tegenkwamen.

27, 28 en 29 augustus 2010                                                                                 Thorn (L)

   

Het 1e lustrum van het Country & Western Festival in Thorn. Dit festival is in de loop der jaren uitgegroeid tot een van de grootste evenementen in de Benelux. Op een groot festival terrein met muziektent, stonden stands met Westernkleding en -artikelen en een groot Westerndorp met indianen en trappers.

  

Naast het festivalterrein is er een camping ingericht die dit jaar volledig bezet was met meer dan 250 tenten, caravans en campers. 

 

Wij waren op de donderdagavond al in Thorn gearriveerd en werden door de organisatie op de camping ingedeeld. Een aantal bekenden waren ook al gesetteld op de camping. Op vrijdagmiddag rond vijf uur was de officiële opening van het festival met enig ceremonieel vertoon, een woordje van de organisatie en van vertegenwoordigers van de gemeente. Vanwege het 1e lustrum was de drumband van de plaatselijke schutterij uitgenodigd om gezamenlijk met wie dat wil een kleine rondgang door de gemeente Thorn te houden. Een bonte stoet festivalgangers gaf gehoor aan deze oproep.

Na de opening begon ook gelijk het muzikale deel. De vrijdagavond werd de muziek voornamelijk verzorgd door een keur van solo artiesten. Tot ruim na middernacht werd er volop gedanst.

 

De zaterdag (wat een regen hebben we gehad zeg) begon het muzikale gedeelte al om 11.00 uur. Langzaam werden de campingasten wakker en iets voor het begin van het muzikale deel gingen de eerste festivalgangers alweer richting muziektent. Nou dat is wel erg vroeg, want ook vandaag was er tot 2.00 uur live muziek. We gingen eerst even shoppen, Nieuwe laarzen en kleding. En daarna even rond op het terrein om de nodige foto's te schieten van de diverse activiteiten op het buitenterrein. Vandaag optredens van een aantal bands en afgewisseld met diverse solo artietsen. Ook nu weer een volle dansvloer. Ook nu liet het weer ons in de steek. Hadden wij vorig jaar een prachtig zonnig weekend, nou dit jaar was het veel bewolking en veel regen.

Ook de zondag was een regenachtige dag. Vandaag van 11.00 uut tot 22.00 uur live muziek. Ook weer diverse bands en solo artiesten. Voor de dansers voldoende muziek om te kunnen dansen.

Naast de vele solo artiesten en wat ik noem CD bands (die spelen alleen maar line dance muziek waarop de dansers hun dansjes hebben geleerd) waren er gelukkig ook nog bands zoals Ashville, Canyon Trail, Hummingbird en Texas Renegade, die hun eigen repertoire brachten. Veel bands, zangers en zangeressen zijn wij in de afgelopen jaren al eens ergens tegengekomen.

 

 

 

  

 

 

White Falcon, een Belgische formatie met enthousiaste zangeres, was voor ons nieuw en verrassend goed.

 

 

Die "CD muziek" is wel leuk voor de dansers, maar je hoort daardoor wel vaak dezelfde muziek langskomen in zo'n weekend. En helaas het niveau was ook niet altijd even goed. Ik weet, dit is een kritische noot, maar niet altijd alles is even goed. Ook het geluidniveau vonden wij en anderen ook veel te hard. Mag wel wat minder.

 

 

 

Ondanks de kritische opmerkingen hebben wij een geweldig en gezellig weekend gehad. Alle lof voor de organisatie die mede gesteund door vele vrijwilligers een prachtig festival in Limburg heeft gerealiseerd. Dit blijkt wel uit de vele bezoekers uit Nederland, België en Duitsland.

Aan het eind van de zondagmiddag werd het al een stuk rustiger. Veel mensen gingen huiswaarts. Ook bleven veel campinggasten nog een nachtje staan om pas maandags te vertrekken.

Nou dat hebben we geweten hoor.  Door de vele regen van de afgelopen dagen was de camping veranderd in een grote modderpoel. Vooral de "rijpaden" tussen de campingplaatsen waren erg modderig geworden. Sommige festivalgangers waren op de zondag al vertrokken en hadden diepe sporen in het weiland achter gelaten. Gevolg hiervan was, dat op de maandag de camping "leeggesleept" moest worden. Door een aantal trekkers werden de campers, caravans en auto's van het terrein afgesleept. Zelf kon je onmogelijk op eigen kracht door de blubber heen. Natuurlijk zijn er altijd mensen die dat proberen, maar die kwamen danook vast te zitten. Zo rond 11.00 uur waren wij ook aan de beurt om van het terrein te worden getrokken.

 

 

20,21 en 22 augustus  2010                                                                         Zevenaar (G)

De naam zegt het al. Veel muziek in Zevenaar. Vanaf mei worden er deze stad heel veel muzikale evenementen georganiseerd. Draaiorgels, jazz en blues, show- en drumbands, blaasorkesten etc.etc. En traditioneel in het 3e weekend van augustus een C&W festival. In de loop van de vrijdagmiddag arriveerden wij in Zevenaar waar een aantal bekende camperaars/country vrienden ook al waren aangekomen. 

De start van het muziekweekend was op de vrijdagavond om 20.00 uur in de Vida dansstudio in het centrum van Zevenaar. Er stond een optreden gepland van Goldrush. Voor ons een onbekende band. Bij binnenkomst zagen wij al weer een aantal andere bekenden die werkelijk vanuit het hele land op dit muziekfestijn afkomen. Met de caravan, op de motor, met de auto. Sommigen hadden een plekje op een nabijgelegen camping en anderen hadden een hotelletje in de buurt.

 

 

De muziek van Goldrush was niet altijd even sterk. Het was redelijk vol in de dansschool, maar we hebben heerlijk kunnen dansen.

 

 

De zaterdagmorgen kwamen we langzaam op gang. Ontbijtje, koffie en daarna even naar de markt in het centrum van Zevenaar. Het muziekprogramma begon pas in de middag. Vanaf een drietal locaties waren live optredens gepland. Iets na half twee waren wij bij het grote podium op het Raadhuisplein. Een geweldige lokatie hebben ze er van gemaakt. Mooi podium, met fraaie bloemstukken (sponsoring van de plaatselijke bloemenwinkel), grote houten dansvloer en daar omheen voldoende zitje voor de bezoekers. Uiteraard ontbreekt de nodige horeca niet op zo'n evenement. Fraai is ook de grote "parachute" (aan een grote kraan) over de dansvloer hangt. Prima beschutting tegen de zon of de regen. Gelukkig is het het gehele weekend prachtig weer gebleven. 

De middag werd om 13.30 uur muzikaal gestart door de Terry White Band op het grote podium bij het Raadhuis- plein. Een formatie rondom een aantal oud leden van de Dixie Aces en een aantal nieuwe muzikanten. Dit was hun 1e live optreden. Het was super. Lekkere country muziek, met hier en daar een nummer uit het line dance repertoire. Een volle dansvloer en enthousiaste reacties uit het publiek. En nieuwe nummers repeteren voor (ras)muzikanten blijkt geen probleem te zijn. De muzikale setjes werden in een heerlijk tempo ten gehore gebracht. Door Terry, de zangeres van de band, werden veel nummers van Heather Myles op een perfecte wijze vertolkt. Maar ja, dat waren wij uit het Dixie Aces verleden ook al gewend. Hopelijk gaan we deze band in de toekomst vaker tegenkomen. Om 17.30 uur was het middagprogramma afgelopen.

 

Vanaf 20.00 uur werd het hele avondprogramma gevuld door de muziek van South Mountain. Voor het 3e weekend achter elkaar (ook al in Oosterhout en Oirschot) konden we van deze Canadese band genieten. Ook nu weer een hele avond prima country muziek, met veel zang, afgewisseld met fiddle nummers en gitaarsolo's. Ondanks dat deze band al geruime tijd aan het toeren is in Europa, straalt de vrolijkheid eraf.

 

 Het was een drukke en gezellige ambiance. Ook veel bezoekers rondom de dansvloer die gezellig een biertje komen drinken, naar de muziek luisteren en (soms) met verbazing naar al die dansers kijken.

De zondag was er alleen een middagprogramma. Ook onze "dansjuf" (we gaan tenslotte nog iedere week naar dansles als we niet met de camper op stap zijn) kwam naar de parkeerplaats in Zevenaar. Wij vertrokken gezamelijk naar het grote podium. Vanaf 14.00 uur het optreden van de Black Hills Country Band en de Ranch House Favorites . In Oirschot hadden we de BHCB al gezien en gehoord. Ook nu weer een volle dansvloer met veel fans van deze band.

 

De Ranch House Favorites (4 ras muzikanten, maar ik heb er waarschijnlijk 1 gemist want dit is toch een 5 mans formatie??) brachten op een voortreffelijke wijze de Western Swing & Hillbilly muziek. Een goede band, lastig  dansbare muziek en wel veel van "hetzelfde". Maar voor de echte liefhebbers een genot om naar te kijken en te luisteren. Iets na 18.00 uur was het programma afgelopen.

 

Zowel op de zaterdag als de zondag waren er nog op 2 andere lokaties in het centrum live optredens. Wij hebben ons echter beperkt tot het grote podium.

Na een heerlijke warme snack gingen wij weer terug naar de campers. Pas iets na tienen begon het te regenen. Nou, dat hebben we geweten. In de loop van de nacht kwam het water met "bakken" uit de lucht, maar gelukkig is het tijdens het festival beide dagen droog gebleven. Na afscheid genomen te hebben van onze mede camperaars vertrokken wij in de loop van de maandagochtend weer naar huis.   

    

   

14 en 15 augustus  2010                                                                       Oosterhout (N Br)

Voor de 30e keer werd in de Floralia tuinen in Oosterhout een C&W festival georganiseerd. Twee dagen vol muziek voor zowel de luisteraar als de line dancers.  Op de zaterdagmiddag vanaf 15.00 uur werd het programma (muzikaal) geopend door Dwayne & The Tex Mexploision.

 

 

 

Een Nederlandse band met de jonge Dwayne Verheyden. Fantastisch zoals deze jonge gast accordeon speelt en de Tex Mex muziek tot leven laat komen met zijn band. In mei had deze band nog gespeeld op een groot Festival in de USA. Een fraai begin van dit muzikale weekend.

 

 

Toen was het de beurt voor Danny Vera & Band. Deze nederlandse singer/songwriter is met z'n band de laatste tijd veel te zien geweest op de TV en was nu voorzover wij weten voor de 1e keer op een groot C&W festival. Country muziek en wat meer pop muziek werden in een strak tempo afgewisseld. Een leuke band om te horen. 

Na het optreden van Danny Vera kwam David Wadell & Hellbound Train. Een in Duitsland wonende Amerikaan. Voor ons de 1e keer dat wij deze band live op een podium zagen. Wij waren niet "kapot"van deze band. Smaken verschillen, maar wat ons betreft was dit ook meteen de laatste keer.

Het volgende optreden werd verzorgd door Sound of Silence. Een formatie welke bestaat uit diverse artiesten met o.a. een Texaanse violist en diverse Nederlandse artiesten uit verschillende country formaties. Zij brachten een mengeling van allerlei muziek uit de country en americana muziekstijlen. Een afwisselend programma.

South Mountain, ja, daar zijn ze weer, net als in Oirschot. Deze Canadese band staat voor een geweldig stuk entertainment. De vrolijkheid straalt er vanaf tijdens hun optreden. Altijd weer een genoegen om naar deze band te kijken en te luisteren. Wat ons betreft de beste band op deze zaterdag. Zowel oude nummers als meest recente nummers van hun cd's werden op werkelijk voortreffelijke manier uitgevoerd. 

Hierna werd het zaterdag programma vervolgd met een 2e optreden van bovengenoemde formaties. Wat ons betreft had South Mountain de avond met een langer optreden moeten afsluiten. Overigens was het de gehele zaterdag tot 's avonds laat prima weer.

 

 

Tussendoor voldoende tijd om even door de tuinen te lopen. De diverse kraampjes te bekijken en een hapje en drankje te kopen.  

En natuurlijk hier en daar een praatje met de vele bekenden die wij  tegen kwamen. 

 

 

 

Zondagmorgen, helaas heel ander weer dan de stralende zaterdag. Bewolkt, winderig, niet bepaald fijn voor een buiten evenement. Het programma begon om 11.00 uur. Naast het grote podium was er op zondag ook een programma op een ander veld voor het theehuis. Daar was gekozen voor een special Dance Event. Een grotere dansvloer als op het andere veld en een country DJ. Wij zijn daar nauwelijks geweest. Naast de country muziek werd ook regelmatig non-country gedraaid. Nou daar zijn wij niet van. Maar goed, ook daar trek je voor een deel publiek mee. En veel line dancers hebben nou eenmaal moeite om op live muziek zelf een dans te starten. 

De zondag op het grote podium werd geopend door de Louisiana Men. Een Nederlandse driemans formatie met een muziek repertoire van cajun, country e.d. Altijd leuk om te horen, maar dit soort muziek is voor de pure liefhebber. Aansluitend hierop kwam de Duitse formatie Slow Horses. Deze band, met zangeres, hadden wij ook al gezien en gehoord op het festival in Denemarken. Zij brengen goede country muziek. 

De 3e band op deze zondag was Savannah. De 1e set bestond uit een mix van nummers van hun nieuwste CD en wat oudere nummers. Een band die wij regelmatig zien tijdens de diverse evenementen. Prima country muziek, covers en nummers geschreven door Billy Yates worden professioneel vertolkt. Zo'n setje van 40 minuten vliegt voorbij.  Rechts op de foto presentator Wim Pols.

 

 

 

Daarna weer een bekende band. Cash on Delivery was evenals in Oirschot zonder steel gitarist. Deze keer geen vervanging. Ook nu weer een prima set muziek. Wat mij betreft de twee top-bands uit Nederland.

                                                           

 

 

 

En toen, een rust punt. Twee topartiesten uit de Nederlandse countrry wereld. Dick van Altena en Sandra Vanreys. Ook deze artiesten hebben wij in het verleden vaak zien optreden. Zowel met een band, als akoustisch met alleen hun gitaar weten zij het publiek te boeien. Prachtige vertolkingen van covers door zowel Dick als Sandra werden afgewisseld door nederlandstalige nummers. 

 

 

 

 

De laatste twee formaties waren The Alan West Band uit Engeland en John Permenter & Band. (die Texaanse violist van zaterdag). Daarna werd het programma herhaald en konden de bands hun 2e setje met andere muziek uit voeren.

Na de Duitse formatie zijn wij rond kwart voor zeven terug gegaan en lieten de laatste 2 band voor wat het was.

Zeker niet in de laatste plaats nog een vermelding over de presentatie van dit festival. Deze werd verzorgd door Wim Pols, (ooit programmamaker en presentator op de radio van o.m country programma's)   

We kunnen terugkijken op weer een geweldig muzikaal weekend in Oosterhout en hopen dat ook dit festival ondanks de wellicht wat tegenvallende bezoekers aantallen ook volgend jaar een vervolg krijgt.  

 

 

7 en 8 augustus 2010                                                                                Oirschot (N Br)

Voor de 25e keer werd in Oirschot het jaarlijkse C&W festival georganiseerd. In de loop van de zaterdagmiddag kwamen wij daar aan en zagen al meteen vele bekenden. Het programma begon om 20.00 uur. Het C&W weekend wordt georganiseerd op het plein bij de grote kerk van Oirschot. Twee podium wagens, een houten dansvloer een stand met Western artikelen en een stand met CD's zorgen tezamen met nodige horeca stands voor een leuke aankleding van het plein. De zaterdagavond werd de muziek verzorgd door de Nederlandse formatie Cash on Delivery en de Canadese Band South Mountain. Afwisselend werd op de 2 podium wagens gespeeld.

 

 

 

Cash on Delivery met zangeres Jacqueline v.d. Griend en zanger Wim v.d. Vliert. Deze band brengt een geheel eigen geheel eigen repertoire.

Vanwege de vakantie van de steelgitarist speelde deze avond Joost van Es (een geweldige fiddler speler) als gast muzikant bij de band.

 

 

South Mountain hebben wij in het verleden regelmatig zien optreden. Deze band heeft verschillende CD's uitgebracht en lieten door de hele avond heen de diverse nummers van hun CD horen. Een belangrijke rol binnen deze band wordt vertolkt door Steve Pettico, de virtuoze lead gitarist. Zanger en basgitaris Kurk Bernard laat tijdens het optreden altijd zien dat hij veel plezier heeft in zo'n live performance. De drummer en de fiddle speler waren nieuw voor ons, maar de formatie speelde als vanouds.

 

 

Helaas hielden we het vanavond niet droog. Soms wat forse buitjes, met als gevolg een spekgladde dansvloer, mochten de pret niet drukken. Gelukkig werd het aan het eind van de avond droog. Rond de klok van 1 uur was het afgelopen. We hebben nog tot 2 uur buiten kunnen zitten om onder het genot van een glaasje en de nodige warme worstjes (er zijn altijd mensen die dat uit hun camper toveren) nog even na te genieten van de afgelopen avond.

De zondag begon ook bewolkt met helaas ook rond het middaguur weer een bui. Om 14.00 uur was de start van de 2e dag. Helaas viel ook vlak voor de start weer een bui. Maar wonderwel, evenals vorig jaar, bleef het hierbij en was het de rest van de zondag droog!! Het was een stuk drukker dan de zaterdagavond. Vandaag optreden van de Black Hills Country Band (België) en West Virginia Railroad. De BHCB, met steelgitaar en fiddle, wordt altijd vergezeld van een grote schare Belgische fans, speelt een repertoire van eigen nummers, wat covers, maar ook veel nummers uit het voor de dansers bekende line dance repertoire. De dansvloer was dan ook overvol.

West Virginia Railroad is een van de oudste C&W formaties uit ons land. Vanaf 1974 zien wij deze band regelmatig in het land. Tex-Mex muziek, traditionele country en western swing, wordt afgewisseld met eigen geschreven nummers. Met het herkenbare geluid van zanger Kees van de Loo, die al vanaf de start van deze band aanwezig is, is het een genot om naar de kijken en te luisteren. En natuurlijk fijne muziek om op te dansen.

Ruim na 19.00 uur was het country weekend afgelopen. 

Oirschot is een van de gezelligste lokaties die wij kennen. Niet alleen veel country dansers, maar ook veel luisterpubliek. Brabanders en vakantiegangers, die gezellig een biertje komen pakken en gelijktijdig genieten van de muziek. Ook was een TV ploeg van Omroep Brabant aanwezig vanwege dit jubileum.

 

 

De huidige organisatie van dit festival stopt ermee na 25 jaar.

De activiteiten worden onderge- bracht bij de Stichting Zomer evenementen Oirschot. Wij en vele andere C&W liefhebbers kunnen alleen maar hopen dat dit C&W evenement blijft bestaan.    

 

 

 

 

         2 en 3 juli COUNTRY & WESTERN FESTIVAL KOLDING DENEMARKEN

 

 

 

Aan het eind van onze trip door Denemarken stond het C&W Festival in Kolding op ons programma. In de agenda van Savannah hadden wij al gelezen dat zij dit jaar weer zouden optreden op dit festival. Omdat in onze plannen al langer een trip richting Denemarken op ons lijstje stond, konden wij dit mooi combineren. In het begin van het jaar heb ik al wat e-mail contact gehad met de organisatie van het festival. Want ja, er was wel een website in het Deens, wat nou niet bepaald mijn sterkste taal is, dus dan maar in het Engels e.e.a. gevraagd en geregeld. O.a. de reservering voor de camping bij het festival en later het bestellen van de tickets voor dit festival.

Op donderdagmiddag reden wij Kolding binnen en werden meteen al geattendeerd op het festival, zoals op de foto links is te zien.

Wij arriveerden bij de camping om ons te melden. Nou diverse e-mails werden tevoorschijn gehaald en na wat formaliteiten konden wij een plek zoeken op de camping waar al een aantal caravans en tenten stonden.

 

Het festival begon op vrijdagmiddag in het centrum van Kolding met een aantal optredens op verschillende lokaties.

 

Wij hebben het optreden gezien dat plaatsvond op een boot bij Café Klein in het centrum van Kolding.  Er kwamen daar ook een aantal Harley Davidson motoren van de gelijknamige club uit Kolding voor een "Amerikaanse sfeertje". Een leuk optreden in het zonnetje. Verder hebben wij die vrijdagmiddag geen optredens bijgewoond, want in de loop van de middag gingen wij weer terug naar de camping. Onze "dans outfit" aan, kaartjes gekocht voor de bus en onze toegangstickets opgezocht.

 

Vanaf de camping zouden wij om 17.30 uur met een bus naar het festival terrein gaan. Dat was prima geregeld. Het festival is op een  een fraaie locatie in het "Amfiscene"in Kolding, een prachtig openluchttheater. 

 

Achter de ingang stond een grote tent waarin een aantal optredens verzorgd werden. Hier kon je ook de nodige eterij kopen. Aan de andere kant van het "plein" stonden een aantal stands met Country & Western kleding en overige spullen. Verderop was het theater. Een werkelijk grote lokatie met "onderin" het theater een groot podium met daarvoor een fraaie houten dansvloer. Dat zag er allemaal indrukwekkend uit.

Onder een stralende zon begon het programma met live optredens.

 

 

De start werd vergezeld met het afschieten van pistolen door "Deense Cowboys" die zich aan de bovenrand van het theater hadden verzameld.

Leuk, want ja, behalve op het festival in Thorn, waar altijd veel Belgische trappers zijn met hun geweren, zijn wij dat in Nederland niet gewend.

Overigens werden bij iedere band bij de start en na het laatste nummer de pistolen weer tevoorschijn gehaald.

Dit was een fraai gezicht, zeker in de late avond, waarbij je het "vuur" uit de pistolen zag komen.

 

 

De 1e band was Lonerock uit Denemarken. Wij waren benieuwd naar de muziek van de diverse bands en het line dansen in Denemarken. Heel voorzichtig kwamen de eerste dansers na verloop van tijd op de vloer. Ook de dansjes bleken toch wel verschillend ten opzichte van de dansen die wij kennen. Maar ja, dat komen wij ook in Nederland tegen als je eens in een ander deel van het land gaat dansen.

Er was veel up-tempo muziek. Veel voor ons "onbekende" muziek, maar ook covers van bekende Amerikaanse C&W artiesten. Country en country-rock wisselden elkaar af. Weinig ballads en deze avond geen enkele wals. Maar ach, ieder band heeft zo haar eigen klank.

De vrijdag traden ook nog op Little Country Gentlemen uit Duitsland en Jetty Road uit Australië. Bij deze laatste band moest ik aan de muziek van de Dixie Chicks denken. Waarschijnlijk kwam dat door het optreden van de beide zusjes (tweeling) in deze band.

We hebben heerlijk gedanst, ruimte genoeg, veel Deense muziekliefhebbers en luisteraars, maar minder dansers.     

 

 

 

 

Na de eerste bands eerst maar het theater uit om in de grote tent wat te eten en te drinken. Want ja, dansen maakt hongerig en vooral dorstig. De Deense Bøf met brood smaakte prima. En zeker met dit warme weer moet je blijven drinken. Veel Denen aan het bier, maar voor ons frisdrank, want ja, bier en dansen gaat niet echt lekker. Het bleef de hele vrijdagavond prima weer. Om 24.00 uur gingen wij weer met de bus terug naar de camping.

Op zaterdag zou het programma om 11.00 uur starten. Dat vonden wij best wel vroeg, dus pas om 12.00 uur met de bus mee. We werden al snel begroet door een aantal Deense festivalgangers. Vandaag weer een snikhete dag. Voor een buitenfestival is dat natuurlijk prima, want regen moet je niet hebben. Een busritje van een klein kwartier en we waren weer bij het festivalterrein.

Ook nu werd de opening verzorgd door een Deense C&W formatie: "Mountain Wolves". Daarna een optreden van Slow Horses uit Duitsland. Een band die wij in het verleden ooit al eens op een festival in Duitsland hadden gezien. Prima country muziek.

 

 

Tot onze verrassing kwam ook Henry Dyrlund, een van de presentatoren van het festival, het podium op om op de mondharmonica mee te spelen met Slow Horses. 

 

 

 

 

Tijdens de wisseling van de bands werd een workshop linedance gegeven door : "Den Gale Cowboy" ofwel "The Mad Cowboy". Veel nieuwe dansjes voor ons en eindelijk ook weer eens wat meer Denen op de dansvloer. Ook tijdens de  pauzes waarin wat CD muziek werd gedraaid. 

Je kon ook de tijd gebruiken om wat over het terrein te wandelen en de diverse stands te bekijken. Er was op zaterdag in de grote tent ("Roadhouse") ook een "talentenjacht" en tevens in een kleinere tent ook een soort van "huiskamerconcert" waar lekker accoustisch werd gemusiceerd.

 

Daarna kwam de Amerikaanse Brandi Thornton met haar band.

 

Een leuke band met stevige muziek en een zangeres met een flinke stem.

 

Wel een afwissellende band met country, bluegrass en country-rock muziek.

 

In de loop van de dag kwamen steeds meer Deense festivalgangers even een praatje maken. Ze waren vooral benieuwd naar de dansjes van ons. Wat voor dansje is dat? Heb je een naam voor me? Dat is ook het leuke van zo'n festival, je hebt allemaal dezelfde hobby. En of je nou danser bent of luisteraar, je komt voor de muziek en de sfeer van een festival. Het maakt dan eigelijk niet uit of je in Nederland of in het buitenland bent. We hebben hierover lekker in het Engels met de Deense festivalgangers kunnen praten en natuurlijk hebben we de namen van de dansjes doorgegeven. Op internet kan men dan de beschrijving downloaden of de dansuitvoering via You tube bekijken.

Na deze band was het de beurt aan Savannah. Zij waren vrijdagavond al aangekomen en toen hoorden wij dat Wilma, (keyboard en zang) er niet bij was. De 1e set van een uur met nummers van de nieuwste CD, wat covers en oudere nummers. En eindelijk, het heeft een tijd geduurd, de eerste wals van het weekend, nl. het nummer Lay Down Beside Me van Don Williams. Daarna heeft Cor Sanne met begeleiding van Savannah ook een aantal nummers gezongen.  Deze Nieuwkoper, die wij ook al heel lang kennen, brengt voornamelijk muziek van vroegere country artiesten zoals bv. Johnny Cash, Hank Williams maar ook Buddy Holly.

Direkt aansluitend aan het optreden van Savannah kwam de uit Amerika afkomstige zanger Billy Yates. In Europa is Savannah zijn vaste begeleidingsband. Tijdens dit optreden kwam een deel van het publiek van de zitplaatsen af om vlak voor het podium van dit optreden te genieten. Ook Billy bracht een deel van zijn uitgebreide repertoire. Zowel voor Billy als voor Savannah was dit niet het 1e optreden in Kolding. Een aantal jaren geleden zijn zij hier ook geweest. Wij hoorden van een aantal Denen (mannen natuurlijk) dat Wilma nogal indruk had gemaakt. Dus een teleurstelling voor een aantal Deense fans dat zij er niet bij was deze keer.

 

 

Op zijn oproep om verzoekjes vroeg ik het nummer "Me Marie" aan, waarop wij een dansje hebben geleerd. Hij vroeg nog wel even hoe ik aan hett Savannah T-shirt kwam dat ik ter gelegenheid van dit optreden droeg. Hij treed al jaren op met de band en zo'n shirt heeft hij nog niet. 

 

Het buitenoptreden op het grote podium van het openluchttheater werd op zaterdagavond afgesloten door de Deense Band Memphis Boulevard. Vermoedelijk een erg populaire band in Denemarken. Met name de jeugdige bezoekers stroomden naar het podium om maar niets te missen van de leadzanger. Een leuk optreden, beetje overdreven showtypje, maar ach, dat hoort er ook bij. Een van de nummers die deze band bracht was "Cocaine blues" van Johnny Cash; een prima uitvoering.

 

Iets na 23.00 uur was het buitenprogramma onder het geluid van de nodige pistoolschoten afgelopen. De afsluiting vond plaats in de grote tent door de Nederlandse formatie Texas Renegade. Een band met een heel eigen sound. Ik vind het altijd jammer als zo'n goeie band zo laat een festival afsluit. De meeste festivalgangers zijn al een hele dag aanwezig en gaan dan na afloop van het buitenoptreden naar huis. Wij hebben nog tot 24.00 uur van Texas Renegade en zanger Jeroen Welsh genoten en zijn toen ook met de bus weer teruggegaan naar de camping. Het was wel mooi zo van 12.00 uur tot 24.00 uur. 

 

 

 

 

 

 

We kijken terug op een geslaagd muzikaal weekend in Denemarken. We hebben genoten van de muziek en hebben lekker kunnen dansen. Ook de gastvrijheid, de gemoedelijkheid en het leuke contact met Deense festivalgangers was plezierig. Het fraaie weer was natuurlijk ook een bijzonder plezierige bijkomstigheid.

Op zondagmorgen hebben wij op de camping nog even nagepraat met een aantal Deense festivalgangers. Wij vertelden dat wij altijd een verslag maken van onze belevenissen en dit op onze site zetten. Natuurlijk hebben wij hen het adres gegeven. 

 

     Country evenementen 2010 Januari tot en met Juni      

31 Jan 2010                                                                                        's Hertogenbosch (N Br) 

 

Het eerste grote country evenement vindt jaarlijks plaats in het laatste weekend van januari in de Brabanthallen. In 2010 voor de 15e keer. Deze Western Experience is een evenement met een keur van artiesten, een paardenspektakel, indianen, een grote western market met veel kleding en western artikelen. Daarnaast dit jaar ook een middeleeuws tentenkamp. Helaas was het op de zaterdag weer "sneeuwwit" waardoor wij besloten om niet naar Den Bosch te gaan. In de middag klaarde het weer gelukkig goed op en hebben wij heerlijk in de buurt kunnen fietsen. Dus toch nog beweging. De nacht van zaterdag op zondag had het (gelukkig) niet gesneeuwd hier, en volgens de weersverwachting zou het de hele dag droog blijven, de wegen waren weer normaal begaanbaar, dus wij naar de Brabanthallen. Om 12 uur reden wij het parkeerterrein op.  Een aantal hallen zijn gevuld met dit C&W evenement. Grote dansvloeren met rondom voldoende zitgelegenheid. Live muziek, CD muziek en workshops waar de laatste nieuwe dansen werden uitgelest. Wij zitten altijd bij de live muziek. Deze keer verzorgd door De Black Hills Country Band uit België, Scooter Lee (USA) en Texas Sidestep (F) voor wat betreft de country muziek. Daarnaast nog wat R&R muziek en een optreden van Rapalje een Nederlandse groep met Celtic Folk Music. De BHCB uit België speelden hun vertrouwde en goed dansbare muziek. Scooter Lee is een zangeres die al jaren lang in de C&W wereld actief is. Op vele van haar liedjes zijn line dansen geschreven. Een volle dansvloer dus als zij optreedt. De Franse band Texas Sidestep bracht heerlijke C&W muziek. Jammer dat deze band zo'n evenement als laatste afsluit terwijl al veel bezoekers zijn vertrokken. Ik hoorde trouwens dat het op de zaterdag veel drukker was dan op de zondag. De zaterdag bezoekers hebben op de terugweg wel veel last van de sneeuw gehad. Gelukkig viel onze terugreis reuze mee. Eerst nog even slippend het terrein van een tankstation opgegleden voordat we de snelweg naar huis opreden. Pas het laatste stuk op de A15 onder Rotterdam kwamen wij in een flinke hagelbui terecht, maar ja, dan is het ook binnen de kortste keren helemaal wit. Eenmaal van de snelweg af, was de bui voorbij en kwamen wij veilig thuis.  

 

 

 

 

 

   

21 maart                                                                                                                    Almen (G) Zondagmiddag weer een singer songwriters middag in De Nieuwe Aanleg in Almen. Een luistermiddag met heerlijke country muziek. Deze keer m.m.v. Dick van Altena, Savannah trio & Cor Sanne. Heerlijke accoustische muziek met nieuwe en oude country songs. Met name Cor Sanne is een wandelende encyclopedie met veel kennis en informatie over de songs en de originele artiesten. Hij is een liefhebber van de traditionele country. Songs van Johnny Cash, (all over again en a thing about trains), de Everly Brothers (The Lightning Express) en vele anderen werden door hem uitstekend vertolkt. Ook het nummet "Time" van Shel Silverstein stond weer op het programma. Ook Dick van Altena, een geweldige singer songwriter weet vele door hem zelf geschreven songs op een geweldige manier te brengen. Dick heeft ook veel nederlandstalige songs geschreven (o.a. voor Henk Wijngaard) en diverse cd's uitgebracht in het Betuws dialect. Daarnaast was het de beurt aan drie leden (Wilma & Marcel Smulders en Joe Brozio) van Savannah. Naast het "normale" elektrische geweld met keyboard en basgitaar ondersteuning weten zij ook akoestisch vele songs voortreffelijk te vertolken. Door alle artiesten werden ook vele songs uit de theatertour "Somewhere between American Tunes" gezongen. Na ruim 4 uur kwam er helaas een einde aan deze middag. Daarna nog even gezellig met de artiesten kunnen na-kletsen.

4 april                                                                                                                 De Rijp (NH) Op 1e paasdag werd in de Rijper Eilanden (hotel/zalencentrum) vanaf 12.30 uur een country middag georganiseerd met de band Indian Summer en de zanger Nick McAlley. De band met  zangeres en vijf muzikanten brengt het linedance repertoire. Gevolg een volle dansvloer. Ook Nick McAlley brengt een reperoire van bekende linedance muziek. Overigens wel een artiest die diverse instumenten bespeelt. Gelukkig hadden ze wel afgesproken dat er geen doublures waren. Wij hadden Nick McAlley jaren niet gezien. Hij heeft in 1998 nog opgetreden op ons country feestje t.g.v. ons 25 jarige huwelijk. Een paar bekenden ontmoet en gesproken.  Een drankje en een hapje, en af en toe lekker dansen en de middag vliegt voorbij. In de pauze tussen de artiesten werd de muziek verzorgd door DJ Disaster. Dit bleek te slaan op zijn danstalenten. Overigens de muziek die hij draaide in de pauze vonden wij persoonlijk ook een disaster. Wat een t....... herrie. Ja wij zijn nou eenmaal niet van de non-country muziek.

 

24 april                                                                                                          Udenhout (N Br)  En weer de jaarlijkse fanclubavond van Savannah in zaal 't Plein in Udenhout. Als start van onze Loire trip, hadden wij het begin gepland in Noord Brabant om voor de "zoveelste keer" (ik denk de 14e keer) de fanclubavond te bezoeken. Ook nu weer vanaf Vekabo camping De Zandley in Udenhout en vandaar een klein stukje fietsen naar de zaal. Daar aangekomen waren al veel bezoekers binnen en een aantal rokers buiten. Zo, komen jullie helemaal op de fiets!!. Rond half negen werd eerst een optreden verzorgd door de band Canyon Trail. Deze band brengt prima Country muziek. O.a. nummers van Dwight Yoakam (een van onze favorieten). Nu ook weer veel luisteraars en wat minder dansers. Verrassend een viertal voor ons bekende dansers uit Noord Holland. Nou die hadden er een flinke reis voor over. Na het optreden van Canyon Trail was het de beurt aan Savannah. In een aantal setjes werd het bekende repertoire en de songs van het nieuwste album ten gehore gebracht. Tevens een aantal nummers uit hun theatershow. Altijd weer een plezier om deze band aan het werk te zien. Het was een gezellige en geslaagde avond. Nog even wat nagebabbeld met wat bekenden en daarna op de fiets weer terug naar de camper. 

 

 

 

 

 

21 mei                                                                                                                      Voorst (G) 

 

 

 

 

 

 

In het pinksterweekend werd voor de 1e keer in het Openlucht Theater Engbergen een Country festival georganiseerd. Er was een camping bij, zodat wij onze hobby's (camperen, muziek, dansen, foto's en fietsen) weer mooi konden combineren. Voor het gehele weekend was gekozen voor een keur van artiesten en verschillende muziekstijlen. Na een prima fietstocht op de zaterdagmorgen in de omgeving waren wij op tijd terug. Eerst even omkleden, want ja,  dansen doe je niet in je fietskleren, daarna naar het theater. Midden in het bos, omgeven door een heuse "tribune" was een podium opgebouwd met daarvoor een houten dansvloer. Daar rondomheen een aantal kraampjes met de nodige C&W artikelen. Op zaterdagmiddag, vanaf 16.00 uur, werd de (of het??) spits afgebeten door zangeres Daily (Nl) die een gevarieerd repertoire van bekende Country songs liet horen. Deze zangeres werd afgewisseld door zanger Cleas v.d. Ster. Ook deze zanger bracht verschillende bekende en onbekende songs. Zowel het line dance repertoire als andere songs werden vertolkt. Overigens waren zowel de zangeres als de zanger voor ons onbekende artiesten.  

De zaterdagavond stond geheel in het teken van de muziek van de Big Bayou Bandits (B).
Deze band is in 2009 verkozen als de op één na beste Europese Cajun Band. De "Roots" muziek die zij spelen is vooral Cajun met een vleugje Zydeco. Wij hoorden dan ook de gehele avond een mengeling van Cajun, Bluegrass, Rockabilly, Hillbilly, Honky-Tonk en Tex-Mex. Voor sommige dansers is een avondvullend programma met alleen dit soort muziek soms iets teveel van hetzelfde. Afwisseling met een andere band had wellicht een optie kunnen zijn. Maar goed, omdat veel van dit soort muziek eenzelfde tempo heeft, moest er flink nagedacht worden over de dansjes die op deze muziek konden worden gedaan. Met z'n allen kom je daar prima uit, de dansvloer was dan ook de hele avond goed bezet. Even niet dansen en van de artiesten genieten is ook prima en ontspannend. Zo tegen 24.00 uur was het einde van de 1e dag van dit evenement.

Ondanks dat de belangstelling voor dit festival wat tegenviel, kwamen wij toch weer veel bekenden tegen. Uit alle delen van het land komen de echte liefhebbers op dit soort evenementen af. En als je dan ook nog met tent, caravan of camper kan blijven overnachten is dat helemaal mooi meegenomen. Dus als je even niet danst, dan is er alle tijd om gezellig bij te kletsen. De zaterdagavond was een lekkere "zomeravond". Vele campinggasten bleven nog lang voor hun tentje buiten zitten.

 

 

 

 

 

 

 

 

                                                                                                      Op de foto de Big Bayou Bandits. 

Zondag, 1e pinksterdag, was weer een bijzonder fraaie zonnige dag. Sommige campingasten gingen eerst nog een stukje wandelen of fietsen voordat om 14.00 het festival weer begon. Wij bleven voor de camper in het zonnetje, bakje koffie, beetje kletsen, lekker luieren dus. Het zou weer een lange dag worden. De start was voor de Country band Canyon Trail (zie foto). Wij hebben deze band al enige malen gezien (zie o.a. verslag van 24 april) en zijn best gecharmeerd van hun muziek. Lekkere country met o.a. nummers van Dwight Yoakam, eigen nummers en ook vele covers werden weer prima uitgevoerd. Prettig deze gevarieerde country muziek na de roots muziek van de zaterdagavond. Gelukkig werd het op de zondagmiddag aanzienlijk drukker dan op zaterdag. In de pauze werd door de DJ Country muziek gedraaid (gelukkig geen non-country muziek). Uiteraard even een praatje met een aantal van de bandleden  gemaakt. De steelgitarist komen wij ook regelmatig bij Savannah tegen. Ik heb voor hem een aantal foto's gemaakt van zijn vrouw. Deze gaan naar zijn prive e-mail adres.  Meestal zorgt zij voor de foto's van de band tijdens een optreden, dus zelf zal zij er weinig op staan. Ook de partners van de bandleden zijn vaak druk in de weer tijdens zo'n optreden.     

Rond half zeven terug naar de camper. Even wat uitblazen, beetje eten en relaxen. Iets na 20.00 uur weer terug naar het openlucht theater. Vanavond een optreden van Root'n Toot'n. Een Engelse band van drie muzikanten die gek zijn
op de country muziek uit vroeger jaren. Het is muziek  ergens tussen Rock a Billy en traditionele Country. Covers van Johnny Cash, Ralf Stanley, Gene Autry, Hank Williams etc. etc.  In de aankondiging stond dat "de  band garant staat voor een avondje heerlijke muziek met veel spektakel  waarbij het publiek zeker ook betrokken zal worden". Nou dat hebben wij geweten. Eigenlijk vanaf het begin zat de sfeer er behoorlijk goed in. Er werd volop gedanst, meegezongen waar het kon (sing along is toch iets E
ngels denk ik??) en muzikaal meegespeeld. De band deelde allerlei muziekinstrumenten uit (whasboard, tamboerijn en sambaballetjes). Later werden deze "muzikanten" op het podium geroepen om met de band nog een nummer uit te voeren.

Het was een gezellige avond. Eerst hadden wij zoiets van, oei, de hele avond Hill Billy muziek, maar dat viel gelukkig reuze mee. Ook de covers van Johnny Cash werden uitstekend vertolkt. Het nummer "Cocaine Blues" is de muziek bij de dans Ninety Nine Years. De muziek kennen wij wel, maar voor ons een onbekende dans, maar ach, je bent nooit te oud om iets nieuws te leren.    

Ook nu was de afsluiting om 24.00 uur. Moe en voldaan terug naar de camping om nog even lekker buiten te zitten.

 

Maandag 2e pinksterdag was het festival van 13.00 uur tot 19.00 uur, met optredens van Little Montana en de Amerikaan Bobby D. Sawyer. Begonnen werd door Little Montana. Een leuke formatie. Prettige stem van de zangeres en ondersteuning van keyboard en gitaar. Lekker in het gehoor liggende  en goed dansbare muziek werden vertolkt. Naast wat nummers uit het line dance repertoire werden ook allerlei andere covers gebracht. Ook nu weer een volle dansvloer wanneer deze formatie aan het spelen was.

 

Zanger Bobby D. Sawyer was ook nieuw voor ons. Hij vertolkte allerlei country muziek. Aangenaam om te horen. Een prima afwisseling tussen de band en de zanger op deze middag en tenslotte als afsluiting van de middag een gezamenlijk optreden. Het laatste nummer was speciaal voor de die-hards onder de dansers. Southbound Train van Travis Tritt (de dans Clickety Clack) werd uitstekend vertolkt door de zanger en de band. 

 

 

 

 

 

 

 We kunnen terugkijken op een gezellig en geslaagd pinksterweekend. Hopelijk krijgt dit volgend jaar een vervolg en wij zullen zeker reklame maken voor dit uitstekende initiatief.

5 en 6 juni                                                                                                         Tilburg (N Br)
Elk jaar in de maand juni organiseren The White Stallion Dancers uit Tilburg i.s.m. Stichting HandiCap,
het zogenoemde "Amarant Country Festival", waarbij alle artiesten belangeloos optreden en de opbrengst
geheel ten goede komt aan Stichting HandiCap. Dit jaar voor de 10e keer 
in de manege van Amarant in Tilburg. Het was een bijzonder warm weekend daar in Tilburg. Het festival is in de manege, nog eens extra warm, maar gelukkig was er de mogelijkheid om naar buiten te gaan. Vanaf de camping in Goirle zijn wij in de loop van de zaterdagmiddag, samen met onze vrienden, naar Tilburg gereden.

 

Een gevarieerd programma stond gepland met optredens van de band SkyTune, Ashville en Little Montana. En ook 2 solo artiesten, t.w. Jack Sunman en Lenn Galloway. Omdat ik (Frans) een paar dagen tevoren bij een onschuldige wandeling op het gras was uitgegleden, met als gevolg wat uitgerekte kniebandjes, heb ik nauwelijks gedanst. Voordeel is dan wel weer dat je wat meer foto's en films kan maken, nog meer kan kletsen en uiteraard van de muziek genieten. O ja, en natuurlijk kijken hoe Gerda danst. Een aantal bands hadden wij al eerder gezien en gehoord. Little Montana nog op het laatste festival in Voorst. Blijft een prima trio. Lekkere muziek, leuke repertoire keuze. De band Ashville is de voormalige begeleidingsband van Frank Janssen, maar heeft nu een andere zanger met een mooie stem. Ik weet niet of het aan de geluidstechnici lag, maar wij hadden het wel eens beter gehoord. De band Sky Tune hadden wij ergens vorig jaar voor het laatst gezien, toen nog met zangeres. Deze is helaas gestopt en wat mij betreft een gemis!!. De solo artiesten zijn altijd een welkome afwisseling tussen de band optredens. Rond 23.00 uur gingen wij weer terug naar de camping.

De zondagmorgen, weer een stralende dag, stonden wij een beetje te dubben. Wel naar de warmte op het festival, of toch maar liever op de camping blijven en wellicht wat fietsen. Nou, toch maar muziek en dans. Het programma zou vandaag starten om 11.00 uur. Wij gingen rond het middaguur richting Tilburg. Het was al weer aardig druk. Natuurlijk weer vele bekenden, zelfs al op de parkeerplaats. Vandaag een 3-tal bands (Canyon Trail, Texas Renegade en Savannah) en 2 Belgische solo artiesten: zangeres Texas Twixy en zanger Robbie Masters. Over de bands niets dan lof. Canyon Trail met o.a. veel Dwight Yoakam repertoire, Texas Renegade met hun eigen herkenbare geluid, met leadzanger Jeroen Wels (heeft meegedaan aan Holland got Talent) en fraaie nummers van hun nieuwste cd. Overigens miste ik hier wel de steelgitarist. De Tilburgse band Savannah is zo'n beetje de huisband van dit festival. Ook zij brachten weer prima repertoire met nummers van hun nieuwste cd. Alle bands brachten prima repertoire van zowel zelf geschreven nummers als covers van bekende country artiesten. In de loop van de middag koelde het aardig af, maar ja, de warmte in de manege is niet zo maar weg. De catering op beide dagen was weer prima verzorgd door de vrijwilligers van de White Stallion dansers. O ja, en die zere knie? Voorzichtig wat dansjes rustig aan meegedaan, stilzitten is ook niet alles. Rond een uur of zeven waren wij weer terug op de camping. Moe, maar voldaan van weer een gezellig weekend.

Onderstaand een kleine fotoimpressie van een deel van de artiesten.

  

    

 

 

 

 

 

 

11, 12 en 13 juni                                                                                     Winterberg (Duitsland) De jaarlijkse fanclubreis van Savannah naar Winterberg was de start van onze 2e grote trip dit jaar. In de loop van de vrijdagmiddag waren wij bij Hotel De Brabander in Winterberg. Even later arriveerden ook de meeste andere  deelnemers aan deze reis met een touringcar. Uiteraard vele bekenden. Met een welkomstcocktail en een praatje van de eigenaar van het hotel met allerlei informatie over dit weekend begonnen een aantal dagen met muziek, eten en drinken. Vrijdag na het diner wat gekletst in de bar onder het "genot" van twee lokale muzikanten en zaterdagmorgen na het ontbijt een wandeling naar het dorp gemaakt. Omdat wij vorig jaar al aan diverse uitstapjes hadden meegedaan (zo'n toeristentreintje b.v.) lieten wij dat voor wat het was. Op de markt ( nou ja, markt met 3 kraampjes) een lekker visje gegeten en verder wat geluierd bij het hotel.  De live muziek setjes waren ook nu op de zaterdagavond na het diner en de zondagmiddag. Heerlijk kunnen dansen op de ons bekende muzikale klanken van Savannah.  

 

 

 

 

 

 

 

De zaterdagavond was het gezellig druk met ook weer veel andere hotelgasten.

 

 

 

 

 

 

 

 

De zondagmiddag echter een stuk rustiger. Er waren tijdens een wandeling zelfs wat mensen verdwaald, dus die hebben helemaal niets van het optreden gezien.Na het optreden volgde een "candle light"diner.

  

 

Na het diner werd bij de bar door Savannah nog een accoustische set gespeeld.

 

 

 

 

 

Op maandagochtend na het ontbijt onze spulletjes van de hotelkamer weer naar de camper gebracht, nog wat "na-ge-praat". Na de lunch zijn wij vertrokken voor onze trip door Denemarken. De meeste weekendgangers bleven in het het hotel voor de 1e voetbalwedstrijd van Nederland. Nou, dat vonden wij niet zo belangrijk.

 

 

 

 

 

 

                                              2009                                                

8 feb                                                                                                             Ridderkerk (ZH)In een dansschool in Ridderkerk wordt regelmatig op de zondagmiddag een C&W CD middag georganiseerd.  Geen live muziek, maar CD's. Wij hadden afgesproken om met onze dansgroep daar heen te gaan. Een drukte van belang. Het was wel gezellig met de bijna voltallige groep, maar ja, wij (Gerda en Frans) zijn meer van de live muziek. CD muziek is leuk om de dansen te leren, maar met live muziek moet je zelf bedenken wat je daarop ga danst. Uiteindelijk gingen wij om een uur of zes weer naar huis. Ik weet niet of hier foto's van gemaakt zijn.

14 feb                                                                                                          Middelharnis (ZH) Op zaterdagavond 14 februari was in Recreatiecentrum De Staver in Middelharnis een country avond. Voor ons is Middelharnis "één eilandje verderop" dus lekker dichtbij. De muziek werd verzorgd door The Black Hills Country Band. Een Belgische formatie die al jaren achter elkaar als beste country band van België is uitgeroepen. Het was een drukke en gezellige dansavond. Deze formatie heeft een breed repertoire aan country muziek en laat dat overtuigend horen.  

 

23 febr. - 1 maart                                                                                                  Zürich (Zw) Maandagavond de 23e gingen wij met nog 3 echtparen naar Zürich. Jaarlijks is daar in het Schützenhaus Albisgütli een Internationaal Country Music Festival. Dit jaar voor de 25e keer en wel van 30 januari tot en met 22 maart. Wij hadden afgesproken om 1 weekje Zürich te doen en dan wat optredens te bezoeken. Moe van de (nacht)treinreis "zwalkten" wij dinsdagmorgen naar het hotel. Het was gelukkig dichtbij het station. Eerst even wat opfrissen en daarna de stad in. Wij hadden afgesproken om op de woensdagavond de show van Billy Yates en Savannah te bezoeken. Billy Yates is een Amerikaanse zanger die al een aantal jaren tijdens zijn Europese tours door Savannah wordt begeleid. De kaarten waren reeds ver vantevoren gereserveerd, want het is daar altijd een volle boel. En jawel, een uitverkochte zaal. Een geweldig optreden van Billy Yates. Overigens weinig line dansers. Wat de Zwitsers lieten zien had weinig met dansen te maken, maar ze hadden wel vreselijk veel plezier. Ook het eten tijdens het optreden was prima. Wij konden na veel gepraat toch nog kaartjes krijgen voor een optreden op de vrijdagavond van Rosanne Cash. Jawel, de dochter van. Zij liet o.m. een aantal songs van haar vader horen. Persoonlijk was ik niet zo gecharmeerd van haar optreden. De rest van de week hebben wij o.m. een bezoek gebracht aan Rapperswil, aan de oostkant van de Zürichsee, een wandeling langs de rivier de Limat gemaakt, over de Uetliberg gewandeld en op de zaterdag een boottocht over de Zürichsee gemaakt. 

 

 

8 maart                                                                                                                     Almen (G) Zondagmiddag de 8e vanaf 13.30 uur een Singer Song Festival in de Nieuwe Aanleg in Almen. Dit soort middagen of avonden is voor de ware muziekliefhebber genieten. Geen 'last' van 'hinderlijke dansers' in de zaal, maar lekker zitten, kijken en luisteren naar de muziek en muzikanten. Lekker accoustisch met optredens van Ben Steneker met dochter Carmen, Dick van Altena en Wim Pols. Gelouterde en voor ons bekende artiesten. Tevens was er een optreden van Pieter Loch. Je ziet op zo'n Singer Song Festival dat ook de artiesten zichtbaar genieten.

 

 

5 april                                                                                                                       Leek (Gr)

 

Reeds een aantal jaren wordt 2x per jaar in het Sportcentrum in Leek een C&W festival georganiseerd. Deze keer het 22e Borderline festival. Omdat Leek nogal een flink eind rijden is, maken wij hier altijd een weekend van. In het reisverslag weekendjes 2009 staat dit beschreven. Wij waren vrij vroeg op het parkeerterrein, konden nog even rustig koffie drinken en ons daarna in de country outfit steken. Om 12.00 uur begon het programma, waarbij Savannah zoals gebruikelijk de spits afbijt en dit festival ook afsluit. Overigens speelt deze band al vanaf het begin op dit festival. Het was weer een gezellige boel daar met veel bekenden.  In Leek is altijd een prachtig groot podium, fraaie lichteffecten, veel zitruimte en een grote dansvloer.

 

 

 

18 april                                                                                                           Udenhout (N Br)  De jaarlijkse fanclubavond van Savannah in zaal 't Plein in Udenhout. Wij hadden dit jaar de 1e trip met de camper zo gepland, dat wij op de vrijdag op een Vekabo camping in Udenhout zouden staan. Vanaf deze camping is het een klein kwartiertje op de fiets naar het centrum van Udenhout. Deze fanclubavond is altijd druk bezocht. Veel luisteraars om van de muziek te genieten en wat minder dansers, want ja, zoveel ruimte is daar niet voor. Dit jaar een gast optreden van Dick van Altena. Dick heeft jaren de legendarische countryformatie Major Dundee geleid. Helaas is deze band een aantal jaren geleden gestopt, maar gelukkig komen wij Dick nog regelmatig tegen op de diverse country evenementen. Weer een gezellige en geslaagde avond en na afloop van de muziek nog even wat gekletst en toen in de donkere nacht op de fiets weer terug naar de camper. 

                                Savannah                                                              Savannah en Dick van Altena 

30 en 31 mei                                                                                                         Reusel (N Br)Eind mei, tijdens het pinksterweekend, worden er altijd een aantal country evenementen georganiseerd in o.a. Bornerbroek t.g.v. de jaarlijkse 'Pinksterfeesten'. Wij kozen aan het eind van onze trip door de Franse Elzas (zie reizen) niet voor Bornerbroek, maar voor het country en Western festival in Reusel. Wij hadden vorig jaar tijdens een verblijf op een camping in Reusel al gehoord dat er in die plaats ook jaarlijks een country festival wordt georganiseerd, maar om een of andere reden waren wij daar nog nooit geweest. Wij meldden ons op de zaterdag in de feesttent en konden al snel een plekje vinden op een naast de tent gelegen pas gemaaid veld. Het was een schitterend weekend, fraai zonnig weer, met op de zaterdagmiddag lekker buiten een voor ons wat onbekend duo en 's avonds in de tent een optreden van de Dixie Aces. Een Limburgse formatie met een breed muzikaal repertoire. Op de zondagmiddag buiten het optreden van Cash On Delivery en 's avonds in de tent de Shaking Arrows, een band met veel Shadows repertoire. Op de maandagmorgen zijn wij weer rustig naar huis gereden.

   

 

12, 13 en 14 juni                                                                                     Winterberg (Duitsland) Zoals gemeld in het reisverslag van de Romantische Strasse, zijn wij gestart met de reis naar Winterberg. Door de Savannah fanclub is daar een weekend georganiseerd in Hotel Der Brabander. Zowel op de zaterdagavond na het diner als op de zondagmiddag hebben wij heerlijk kunnen dansen op de live muziek. Zeker op nieuwe nummers is het weleens lastig om een bijpassend dansje te starten, maar meestal lukt dat wel. Tijdens onze wekelijkse dansles hebben wij al zoiets van "hé dat is een dansje wat wel past op een nummer dat Savannah speelt". De band brengt eind van het jaar een nieuwe CD uit en liet hiervan al een paar nummers horen. 

  

 

5 juli                                                                                                          Zevenbergen (N Br) Op zondag de 5e is de motor-trike en countrydag in Zevenbergen. Een spektakel waar veel motorliefhebbers op af komen. Omdat wij niet precies wisten hoe laat het countrydeel zou beginnen waren wij rond een uur of 1 in Zevenbergen. Dreigende, donkere luchten onderweg en ja, daar ga je dan: naar een buitenactiviteit. De muziek, verzorgd door de Dixie Aces begon rond 2 uur. Deze Limburgse formatie staat garant voor prettige country muziek en hier en daar een uitstapje naar de Rock & Roll. Midden in het centrum was op een groot plein een grote houten dansvloer aangelegd voor de podiumwagen waarin de band optrad. Weer heerlijk kunnen dansen tot een uur of vijf, want toen ging de hemel echt helemaal open. Wij hadden het wel gezien en gingen weer terug naar de auto. Drijf- en drijfnat van de regen (dat waren wij toch ook al van het dansen) hebben wij nog geruime tijd in de auto zitten wachten tot het een beetje normaal werd om verantwoord naar huis te rijden. 

10, 11 en 12 juli                                                                                                        Emmen (Dr)

 

 

Op het Sportpark Meerdijk in Emmen wordt al enige jaren een C&W Festival georganiseerd. Ook dit jaar gingen wij daar weer heen. Vorig jaar stonden daar op de camping slechts een vijftiental campers/caravans. Dit jaar was het aanzienlijk drukker. Op de flyer een overzicht van het programma met daarop een keur van artiesten. De vrijdag- avond is meestal een rustige avond. Bij dit festival is, behalve in de tent met voldoende zit- en dansgelegenheid, ook buiten een dansvloer aangelegd. Prima als het droog weer blijft, maar ja, Nederland in de zomer, dus af en toe regen.  Op de zaterdagmiddag stonden plotseling onze country vrienden uit Neede bij de camper. Wat een verrassing. Gezellig wat bijgekletst onder het genot van een (fris)drankje en toen naar de festival tent. Wij hebben het hele weekend weer lekker kunnen dansen, bijgepraat met de vele bekenden en natuurlijk genoten van (bijna) alle muziek. Een prettige bijkomstigheid op dit festival is de snackkar met Drentse patat. (Overheerlijk!!).

 

 

 

1 en 2 augustus                                                                                                  Oirschot (N Br) Voor de 24e keer wordt in het 1e weekend van augustus het C&W weekend in Oirschot georganiseerd. In het centrum, op het plein bij de grote kerk, wordt een echt C&W sfeertje gecreëerd. Live muziek vanaf twee podiumwagens, een grote houten dansvloer en daaromheen veel zitgelegenheid. En natuurlijk de diverse stands met C&W artikelen en niet te vergeten de tenten met lekkers voor de inwendige mens. Wij hebben altijd het idee, dat het hele dorp gezellig een pilsje komt pakken en en-passant ook nog even van de muziek en de dansers geniet. Dit jaar weer een fraai programma met live muziek van 4 bands. (zie flyer). Gelukkig was het dit jaar goed weer.

22 en 23 augustus                                                                                                 Zevenaar (G) Weer een "openlucht" C&W festival en dit keer in Zevenaar. Onder de vlag van "Zevenaar Muziekstad" worden vanaf mei veel muzikale evenementen georganiseerd. Dit jaar o.a. draaiorgels, drumfanfare's, jazz muziek, een Summer Party, blaas- en dweilorkesten en ook een Country & Western weekend in augustus. Op drie verschillende podia in het winkelhart van deze gemeente wordt er op de zaterdagmiddag en -avond en de zondagmiddag door verschillende bands opgetreden. Dit jaar o.a. Little Montana, Cash on Delivery en Savannah. Jammer dat deze laatste 2 band gelijktijdig geprogrammeerd stonden. Op het Raadhuisplein ligt een grote houten dansvloer waarover een grote "parachute" als tent is gespannen. Ook hier rondom de dansvloer voldoende zitgelegenheid. De zaterdagavond was eigenlijk veel te druk . En de zondag was een prachtige dag met echt de nadruk op 'zon'. En weer prima muziek. Eén van de dansgroepen die wij regelmatig tegenkomen zijn "The Outlaws". En enthousiaste groep dansers die op hun eigen wijze de country linedance uitvoeren in herkenbare kleding. Deze groep danst alleen op live muziek. De vrolijkheid en blijheid straalt van deze groep af tijdens het dansen. Op onderstaande foto een deel van "The Outlaws".   

 

 

 

 

 

         Tinus (van The Outlaws) en Gonnie (van Jaap) en Frans (van Gerda) in Zevenaar

 

29, 30 en 31 augustus                                                                                                  Thorn (L) Ook Thorn, het "Witte Stadje" in Limburg, heeft al een aantal jaren een C&W festival. Tijdens het laatste weekend van augustus staat Thorn weer drie dagen lang in het teken van dit festival. Een festival dat de afgelopen jaren steeds meer is gegroeid tot wel één van de mooiste van de Benelux. De duizenden bezoekers komen niet alleen uit België en Nederland maar ook Duitsers en Zwitsers vinden de weg naar Thorn.  Een prima ingerichte camping met douches en toiletten, een mooie dans- en muziektent en een uitgebreide Westernmarkt. Dit jaar weer met een keur aan artiesten waarbij met name het optreden van de Duitse Lennerockers op de zaterdagavond een hoogtepunt genoemd mag worden. Die band brengt je zoals zij zelf zeggen naar de "roots" van de Rockmuziek: vettige Boogie, een beetje blues, een grote dosis "real american country music" gemixt met Skiffle en natuurlijk een overdosis R&R. Kortom een feestje. De sfeer op het festivalterrein en camping was uitstekend, het was mooi weer en samen zorgen die elementen ervoor dat het een zeer geslaagd weekend werd. En volgend jaar voor de  5e keer C&W in Thorn.

26 september                                                                                                            Almen (G)

Een weerzien voor ons met de De Nieuwe Aanleg in Almen. Wij zijn daar in het verleden een aantal keren geweest op een singer songwriter middag en nu komen wij dus voor een dansavond met 2 bands (zie de flyer). Een prima lokatie voor dit soort evenementen. Wij staan hier met de camper een aantal dagen op de camperplaats bij De Nieuwe Aanleg. Een uitgelezen combinatie van fietsen, camperen en countrydansen. Ennuh, het maakt niet uit als het laat wordt op zo'n avond, je bedje staat dichtbij. Wij hebben weer heerlijk kunnen dansen. Wel merken wij tijdens evenementen dat er door het hele land heen veel verschillende dansjes worden uitgelest. Dit in tegenstelling tot een aantal jaren geleden, toen er meer eenheid op de dansvloer was. De reden voor ons om naar Almen te gaan was het optreden van Savannah. Onze country vrienden uit Neede waren ook present.   

 

 

 

 

4 oktober                                                                                                               Utrecht (U) Tijdens de Truckstar dag in de Veemarkthallen in Utrecht is er ook muziek. Niet alleen Henk Wijngaard, maar ook Dick van Altena en Savannah verzorgen daar een aantal optredens. Misschien wel aardig om te vermelden, maar Dick van Altena schrijft ook Nederlandstalige songs, o.a. voor Henk Wijngaard. Wij waren rond 1 uur in Utrecht. Wat een drukte zeg. Ruim 14.000 bezoekers. Wij keken onze ogen uit. 

 

Vrachtauto's, kranen en trucks op het buiten- terrein en binnen veel modellen en stands waar van-alles-en-nog-wat te koop is. Daar stond ook een podiumwagen voor de artiesten. En een beetje dansruimte (op het beton dus) voor de line dansers.

 

 

 Dit bord hebben wij laten graveren op de Truckstar dag in Utrecht

en hangt nu achter de voorruit van de camper.

 

10 oktober                                                                                                         Tilburg (N Br)

 

 

 

Partycentrum Oase aan de Zevenheuvelenweg in Tilburg organiseert ook regelmatig muziekavonden. Ook Savannah treedt daar regelmatig op. Dus wij maar weer eens naar Brabant. Dit partycentrum is ingericht als "Western Saloon". Het is daar niet al te groot, wel altijd heel druk. Gezellige sta-tafels rondom de dansvloer en een grote bar achterin. Voor een band absoluut onvoldoende ruimte, maar ach, ook op een beperkte ruimte kun je muziek maken, en dat lukte ook deze avond weer perfect. Het bekende repertoire, met hier en daar alvast wat nummers van de nieuwe cd (komt eind van het jaar uit). We hebben weer lekker kunnen dansen en van de muziek genoten. Het wordt wel altijd laat in  Tilburg, maar voordeel daarvan is dat het lekker rustig is op de terugweg.  

1 november                                                                                                   Kaatsheuvel (N Br)

En weer naar Brabant. We kunnen daar beter gaan wonen hebben wij weleens tegen elkaar gezegd. Nu naar Kaatsheuvel (Kets begrijp ik van de Brabanders). Altijd druk zo bij de afslag op de A59. Het was een mooie dag, vandaar ook veel bezoekers richting De Efteling. In Sporthal De Werft wordt al jarenlang een Country Artiesten Gala gehouden t.b.v. een rolstoelhockeyvereniging. Een benefiet dus, waarvan de opbrengst geheel ten goede komt aan deze vereniging. De organisatie krijgt het altijd voor elkaar om een keur van artiesten neer te zetten. Zowel in de grote sporthal met twee dansvloeren en ruime zitgelegenheid als in de luisterzaal is er volop keuze aan muziek. Dit festival trekt veel bezoekers uit het hele land. En dit jaar ook liefhebbers uit Duitsland vanwege het optreden van de Lennerockers. Deze band was ook al in Thorn, maar het blijft een feestje om hierbij te zijn. Uiteraard hebben wij weer voldoende tijd gehad om bij te kletsen met de vele bekenden die wij ook hier weer tegenkwamen.  

 

15 november                                                                                                               Leek (Gr) De 2e keer dit jaar naar Leek. Deze keer het 23e Borderline festival. Ook nu weer een heel weekend weg. Via Urk, Balkbrug en Kampen naar Leek. Het was al druk op het parkeerterrein. Ook nu weer heel veel auto's met Duits kenteken vanwege het optreden van de Lennerockers. Zij komen uit Hagen (D). Tijdens een van hun optredens hebben zij ooit eens de oorsprong van hun naam verteld. Er stroomt in de buurt van Hagen een riviertje De Lenne. Nou je begrijpt het al. Ook nu weer de start van het programma met Savannah. Weer een keur van artiesten, afgewisseld met CD muziek van de vaste dj op dat festival. En weer een spetterend optreden van de Lennerockers.

Lennerockers                                                                       Savannah  

13 december                                                                                                       Tilburg (N Br) Nu naar 013, het poppodium in Tilburg. Op deze zondagmiddag was de kleine zaal afgehuurd voor de presentatie van de nieuwe CD van Savannah. De zaal was met 250 personen volledig uitverkocht. Het programma begon om 14.00 uur met eerst een setje van Savannah met oude nummers uit hun repertoire, en daarna een setje met Dick van Altena en Cor Sanne met songs uit de nieuwste theatertour Somewhere Between Part Two. De laatste set was een live uitvoering van alle nummers van de nieuwste CD. Deze werd uitgereikt door de Tilburgse zanger Nol Havens van VOF De Kunst. Na afloop de nieuwe CD gekocht en nog even napraten met de bandleden en overige bekenden.

 

26 en 27 december                                                                                              Rijswijk (ZH)Na de drukte rondom de verjaardag van onze oudste zoon en de gezelligheid van de 1e kerstdag, zijn wij op 2e en 3e kerstdag naar de Expo Rijswijk (Darlingmarket) gegaan voor het 2e daagse Christmas Country & Western evenement. Gelukkig was alle ijs en sneeuw zo goed als verdwenen, want ja, het is niet zo ver rijden bij ons vandaan, maar liever niet met sneeuw en gladheid. Op de zaterdag waren wij rond 12.00 uur in de Darlingmarket, waar verdeeld over een aantal hallen dit evenement wordt gehouden. Bij binnenkomst een dansvloer, waarop voornamelijk workshops worden gegeven, (ook met Non Country herrie!!) en achter de hal met de "Grande Bazaar" de dansvloer en live muziek. en daar naast vele standhouders met C&W artikelen. Uiteraard kwamen wij weer vele bekenden uit het "country wereldje" tegen. Ook onze country vrienden uit Neede waren op die zaterdag aanwezig. Dus, ja, lekker "bij-ge-kletst", en tussendoor ook nog wat gedanst. De muziek viel niet echt mee. Rond half vijf stroomde de zaal al leeg en tegen 17.00 uur gingen wij weer naar huis.

Op de zondag waren wij iets na 11.00 uur weer in Rijswijk. Wij gingen gelijk door naar de zaal met live muziek, want wij houden niet zo van de workshops. Wij leren de dansjes wel bij onze eigen "dansjuf". Overigens wordt tijdens de workshops regelmatig "Non-Country" muziek gedraaid. Nou als we helemaal een hekel hebben aan iets, dan is het wel de "Non-Country-muziek". Gelukkig was er op de zondag 2x een set van Texas Renegade. Een C&W band die zowel covers van C&W artiesten als eigen country nummers laat horen. Zowel voor de luisteraars als de dansers een prima band. Dus, veel de "op de vloer". Ook waren de organisatoren van het C&W Festival in Thorn aanwezig. Zij kwamen hun Festival 2010 (1e lustrum) alvast promoten. Even een praatje gemaakt. Wij hoorden dat zij inmiddels al ruim 100 aanmeldingen hadden voor de camping. Ook het laatste optreden op de zondag was van Texas Renegade. Nu bleven de aanwezigen wel tot het laatst in tegenstelling tot de zaterdag. Moe, maar tevreden gingen wij weer naar huis.   

 

 

 

PS; Oh ja, en natuurlijk iedere dinsdagavond de dansles (tenminste als we niet met de camper op pad zijn) 

 

Foto album Country 2009

 

Foto album Country 2010