Camper & Country

Click here to edit subtitle

2011 Duitsland en Oostenrijk

 

Dit reisverslag gaat over onze trip door Duitsland en Oostenrijk. Eerst langs de Rijn en over de Schwarzwaldhochstrasse naar de Bodensee. Daarna door Zuid Duitsland over de Deutsche Alpenstrasse naar Salzburg. Via een fraai deel van Oostenrijk, oostelijk van Salzburg, reizen we naar de Donau waarna we via Passau en tenslotte een weekend aan de Moezel weer terugkeren naar huis.

 

21 mei Rond 11.00 uur gingen we op weg voor onze 2e grotere rit dit jaar. Via de A15, A16 en A59 reden we langs Tilburg en Eindhoven naar het zuiden. Over de A71 ging het Duitsland in. Over de A52 richting Duisburg en de A61 richting Koblenz. Dit eerste stuk over de snelweg, schiet lekker op. Vanaf Koblenz gingen we over de B9 richting Bingen. Dit is de Rhein Goldstrasse, de weg langs de Rijn met de diverse ruines en kastelen op de bergen aan beide kanten en natuurlijk de Lorelei. Overigens bijna geen P mogelijkheden langs de Rijn.

 

Na Bingen reden we naar de CP in Bad Kreuznach. Deze CP ligt aan de rivier de Nahe bij de toegang tot het Hallenbad in het Salinenpark. Hier werd tot 1998 zout “gewonnen”. De reusachtige muren van 8 meter hoog welke hiervoor werden gebruikt staan nog als stille getuigen in het park.   ’s Avonds nog door het park gewandeld.

22 mei

Vandaag verder naar het zuiden. Eerst weer over de snelweg (bijna 200 km) tot Baden Baden en daarna via Sinzheim (tankstop) voor de route over de Schwarwald Hochstrasse. Via de Bϋhlerhohe reden we deze zondag over een drukke weg met uiteraard veel motorrijders. Een mooie, soms bochtige weg met fraaie uitzichten. Overigens is deze route slechts 60 kilometer lang. Onderweg op een picknickplaats geluncht. Via Freudenstadt naar de A81 richting Singen. Hier kregen we een flinke bui over ons heen. Verder over de A98 naar Stockach en dan over de B31 naar Meersburg aan de Bodensee. Om 17.00 uur waren we na een afwisselende rit op de CP aan de Allmendweg in Meersbrug. Waar we helaas werden ontvangen door een flinke bui. Om 19.00 uur wandelden we gewapend met paraplu richting het dorp waar we in een kleine Keller lekker hebben gegeten. Op de wandeling terug was het gelukkig helemaal droog.

23 mei

Na de regen en het onweer van gisteren was het gelukkig droog en mooi weer. Toen we na het ontbijt de fietsen gereed maakten voor de eerste fietstocht was de hemel helemaal blauw. In 2006 hadden we met bagage nabreng service van hotel tot hotel al eens het rondje Bodensee gefietst. En nu was het plan om vanaf de camperplaats weer een aantal fietstochten te ondernemen langs de Bodensee. Vanaf de CP in de “bovenstad”van Meersburg ging het in vliegende vaart naar beneden richting het water. We reden vanuit Meersburg richting het westen langs Nussdorf en Uberlingen. Hier was het ook een grote toeristische drukte. Ook vanuit Uberlingen veel rondvaartboten over de Bodensee.

Onderweg naar Uberlingen hadden we nog een koffiestop met lekkere “torte” en in Uberlingen hebben we in een park met uitzicht over de See geluncht. Tot aan Sipplingen zijn wij nog verder doorgereden en daarna weer terug naar Meersburg. Vanaf Meersburg hebben via een steile toeristische winkelstraat terug gelopen naar de Obenstadt. Na 42 fietskilometers waren we weer terug bij de camper.

’s Avonds buiten zitten eten en daarna nog lang buiten gezeten. Van onze Italiaanse “buren”kregen we een “druiven-grappa” Beetje te vergelijken met onze “boerenjongens” Alleen met echte druiven i.p.v. krenten en grappa i.p.v. brandewijn. Overigens bijna niet te communiceren met deze camperaars. Ze spraken slechts een klein beetje Duits, geen Engels en ja, ons Italiaans is ook niet zo best. Verder als “ariverdeci” komen we ook niet.

24 mei

Alweer een stralende zonnige dag. De broodjesservice op de CP nog niet gezien, dus zelf maar verse broodjes gehaald. Na het ontbijt weer op de fiets en nu oostwaarts van Meersburg richting Friedrichshafen.

Ook dit is een drukke toeristische stad. Volle terrasjes en veel bezoek bij het Zeppelin museum. Overigens hebben we vandaag en gisteren regelmatig een Zeppelin over zien komen. Vanaf de “haven” in Friedrichshafen worden rondvluchten over de Bodensee georganiseerd. Uiteraard weer veel fietsers onderweg. Ook nu waren we rond 17.00 uur weer terug op de CP na een fietstocht van 41 kilometer. Aan het eind van de middag stak een flinke wind op die ’s avonds gelukkig  helemaal weg was. We hebben weer buiten kunnen eten, heerlijk toch dat “buitenleven”.

25 mei

Vandaag verlaten we Meersburg en gaan op weg naar Camping Gohren Am See in Kressbronn slechts 29 kilometer verderop. Na inchecken bij de receptie werden wij door een fietsende medewerker van de camping voor ons naar onze plaats geloodst. Wij hadden een plek op 80 meter van de Bodensee. Eerst maar eens even alle batterijen opladen en daarna op de fiets langs de Bodensee ten westen van Kressbronn.

 

Via Langenargen met Schloss Montfort en Eriskirch reden we weer richting  Friedrichshafen, waar we na een pauze met ijsje terugkeerden naar de camping. Niet teveel fietskilometers vandaag (slechts 26) maar ach, je bent lekker buiten. Ook nu weer 's avonds lekker buiten zitten eten.

 

26 mei.

We werden wakker van de regendruppels, maar dat stelde niet zoveel voor. Toen we uiteindelijk uit bed waren, was het alweer droog en konden we buiten ontbijten met vers gehaalde broodjes.

Vandaag een fietstocht naar Lindau. Het fietspad van de Bodensee Radweg loopt langs de camping, dus dat is een makkelijke start. We fietsten via Nonnenhorn en Wasserburg naar Lindau.

Overigens opvallend onderweg de afgelopen dagen de veelheid aan Hotels, Gasthofen en “Zimmer Frei” in deze streek. Aangekomen op het Insell Lindau eerst maar een koffiestop mit Apfelstrudel. Daarna zijn we op ons "dooie-gemakkie" langs de haven en door het stadje geslenterd. Tijdens de picknick in het park hadden we veel “aanloop”: hongerige  huismusjes om de bank heen, want ja, elk kruimeltje telt. 

 

Daarna weer terug naar de camping. Het laatste stuk zagen we al een flinke donkere bui vanuit het zuid westen op ons afkomen. Eenmaal bij de camper hadden we gelukkig tijd genoeg om de spullen op te ruimen. We kregen wel een flinke onweersbui over ons heen inclusief hagel. Ach ja, na zoveel zonnige dagen kan dat gebeuren. 

27 mei

Los van de forse regenbuien en een autoalarm (niet van ons) dat een aantal keren afging, hebben we weer lekker geslapen. Het was flink bewolkt en maar nadat we iets voor 11.00 uur de camping hadden verlaten, begon het weer te regenen. Vandaag een kleine verplaatsing. We lieten vandaag de Bodensee achter ons en gingen verder door Zuid Duitsland. Vanaf de D31 reden we vlak langs de Oostenrijkse grens naar de D308, de Deutsche Alpenstrasse. Vrijwel direct na het dorpje Lindenberg was het flink klimmen en via Scheidegg en Oberstaufen ging het via haarspeldbochten en hellingen van 10%  en meer richting de Alpsee en Immenstadt. Na Sonthofen verlieten we de D308 en gingen zuidelijk naar de CP in Oberstdorf. Hier stonden een twintigtal campers. Zo, dat was de eerste etappe over deze toeristische weg. 

28 mei

Na een regenachtige nacht werden we om 6.35 uur (!!!) wakker van rinkelende koeienbellen. Gisteravond hadden we ook al zoiets gehoord en toen had de boer blijkbaar de koeien van de weide naar de boerderij gehaald en nu was het dus weer tijd om de “meisjes” terug te laten gaan. Nou, dat is weer eens wat anders dan een kraaiende haan. Even na 9.00 uur, ging ik op pad voor verse broodjes. Hier en daar nog een spettertje, maar gelukkig geen regen van betekenis, zoals ze dat zeggen. Dus wij de wandelschoenen aan en naar het centrum van Oberstdorf. Al aardig wat toeristen waren op pad. We gingen naar het autobus station, vlak naast de Bahnhof, kochten bij een kiosk alvast de kaartjes en gingen met de bus richting de Breitachklamm.  

Nou hebben we in het verleden al aardig wat “Klammen”gelopen, en altijd is het natuurgeweld en het donderend geraas van het water in een dergelijk Klamm indrukwekkend. Het is niet een lange wandeling, maar wel met een fors hoogte verschil. Je kan ook weer terug lopen in deze klamm, maar wij kozen ervoor om met de bus terug te gaan.

Aan het eind van de Klamm was het nog een wandeling van 20 minuten naar de bushalte. En dat was dan op Oostenrijks grondgebied. De bus vertrok 10 minuten na onze aankomst bij de bushalte, dus dat was treffen. Daarna nog even door Oberstdorf gewandeld, ijsje gescoord en toen weer terug naar de CP.

Tijdens de wandeling had Frans weer last gekregen van zijn rechterknie. Een oude blessure?? Paar maanden geleden ook al, maar dat was toen vanzelf?? overgegaan. Het was inmiddels tegen 3 uur. We besloten Oberstdorf te verlaten en weer een stuk verder oostwaarts te rijden. Vanaf Oberstdorf reden we terug naar Sonthofen en via Hindelang naar de Oostenrijkse grens. Over de D199 ging het door het Oostenrijkse Nesselwange naar Reutte en naar de D79 en Lermoos. Bij Ehrwald gingen we via de D 187 naar Garmisch Partenkirchen. Op de CP bij de Wankbachbahn stonden al aardig wat campers, maar ruimte zat hier. Weer een leuke rit achter de rug door een fraai berggebied met mooie uitzichten.

29 mei

Vandaag een stralende dag. Echter de zere knie had voor een onrustige nacht gezorgd. Eerst maar even rond half negen de bestelde broodjes ophalen en toen nog weer even het mandje in. Uiteindelijk was het bijna elf uur dat we aan het ontbijt zaten. We besloten vandaag om een rustdag in te lassen. Dus geen gewandel. Jammer maar helaas. Bij de aanmelding had ik meteen “internet-tijd”gekocht (2 euro voor 24 uur) dus ik kon weer het net op. Gerda had een rustige leesdag.

30 mei

Vertrek uit Garmisch voor het vervolg Via Krϋn en Walchau reden we langs de Walchensee. Vanaf een prachtig panorama punt genoten we van het uitzicht over deze see en de koffie. Hierna volgde een stuk door laagland richting Bad Tölz en daarna zuidelijk langs de rivier de Isar richting de Achenpass. Weer veel motorrijders op deze bergachtige wegen. Deze Achenpass ligt op de grens met Oostenrijk. Rechtsaf ging het naar Innsbruck maar wij gingen linksaf voor het vervolg van de Deutsche Alpenstrasse over de D307 langs de Tegernsee naar de Schliersee. Vlak na Neuhaus ging het flink bergop naar de Spitzingsee die op 1100 meter hoogte ligt. Op het grote parkeerterrein bij de bergbahn kun je met de camper overnachten. De luifel uit, de stoeltjes buiten. Geweldig een dergelijk camperplek direct aan het meer. Iets later arriveerde een camperechtpaar uit Zweden. Met de camperaar nog een praatje gemaakt. Zij kwamen uit Italië en waren weer onderweg naar huis. Dit vind ik ook een van de leuke kanten aan het camperen. De soms wat korte maar leuke kontakten met diverse (inter) nationale camperaars.

31 mei

Heerlijke rustige nacht zo midden tussen de bergen. Na het ontbijt met uitzicht op het water en de vele wandelaars in dit gebied, besloten we eerst een stuk langs het meer te wandelen voordat wij onze reis zouden vervolgen. Na de wandeling door het kleine en rustige dorpje gingen we met de camper eerst bergaf naar de D307 en daarna richting Bayrischzell en Niederaudorf. Daar hebben we een pauze gehouden. Vers brood gekocht en bij die Backerei Konditorei meteen koffie met wat lekkers gebruikt. Na Oberaudorf en onder de A93 door reden we Oostenrijk weer binnen. Langs de Walchsee met uitzicht op het Kaisergebirge reden we naar Reit im Winkel en daarna Duitsland weer in. Over de D305 en langs de Thumsee reden we naar de CP in Bad Reichenhall. Het was weer een mooie en niet al te lange rit vandaag (105 km) door een prachtig afwisselend landschap. Smalle bergwegen, haarspeldbochten, mooie panorama's met hier en daar de besneeuwde bertoppen betekende een leuke afwisseling tijdens dit deel van onze trip.

En steeds sms-jes die maar melden: “Welkom in Oostenrijk, Welkom in Duitsland”. Na genoten te hebben van een frisdrankje op de CP zijn we het stadje ingelopen voor een lekker ijsje. Dat was prima, maar het weer was niet meer zo prima. Donkere wolken en hier en daar al een flinke donderslag beloofden niet veel goeds. En inderdaad, terug bij de camper waren we net op tijd om de stoelen binnen te zetten en de luifel in te draaien. Nou, het heeft flink gedonderd en gebliksemd zoals dat in de bergen kan gebeuren. Hopelijk is het morgen weer goed weer.

1 juni

Droog, met nog veel wolkenranden rondom de bergen. Persoonlijk vind ik dat een mooi natuurverschijnsel, maar niet iedereen denkt daar zo over. Ja, natuurlijk hebben we allemaal liever een strakblauwe lucht, maar ja, na de donderbuien van gisteren is dit een normaal beeld. Na wat servicen op de CP en inname van schoon water, laten we vandaag Duitsland achter ons. Vanuit Bad Reichenhall nemen we nog het laatste stukje Deutsche Alpenstrasse en rijden we naar Berchtesgaden. Een druk toeristisch dorp waar we niet snel een parkeerplek vonden, dus dan maar doorgereden. Over de D305 ging het naar het voorlaatste dorp in Duitsland, Markschillenberg. Flits, potverd……, toch te snel het dorp in. Nou had ik al gemerkt dat bij de ingang van een dorp (50 of soms 60 km borden) de TT begint te piepen (je rijdt te hard!), maar ja, je komt aanrijden, laat de auto uitrollen en komt dan op de juiste toegestane snelheid. Nou hier niet dus, toch blijkbaar iets te hard. Via de D160 reden we Oostenrijk in, na eerst nog een koffiestop langs de rivier de Salzach. Hier nog een klein stroompje, maar verderop al een forse rivier. Vanaf de zuidkant reden we dwars door Salzburg naar Camping Sam aan de Samstrasse. De receptie was gesloten tot 16.00 uur, maar we konden alvast wel een plekje uitzoeken. Iets voor de camping hebben we bij de Spar nog wat boodschapjes gedaan en verder wat gepuzzeld en geluierd. Het was vandaag overigens een korte rit van slechts 45 kilometer. Rond half vijf hebben wij ons bij de receptie aangemeld. Daar kregen we diverse informatie over de camping en een plattegrond van Salzburg. Meteen broodjes besteld voor morgen.

2 juni

Hemelvaartsdag, dus een drukke dag vandaag. Het begon al vannacht om half twee toen een aantal Italiaanse camperaars niet al te zachtjes de camping kwamen oprijden. Ja, dat heb je op een stadscamping zonder slagboom. Nou en ’s morgens om half negen stonden ze alweer met z’n allen te tetteren. Na de verse broodjes gingen wij om half elf met de stadsbus naar het station en vandaar een overstap op een andere bus naar het centrum van Salzburg. Bij een stadswandeling heb je natuurlijk liever een zonnetje, maar het was vandaag (met een paar niet noemenswaardige druppeltjes) een grijze dag. Door het centrum van Salzburg gelopen en diverse gebouwen bekeken en gefotografeerd. Met een “baantje” gingen wij omhoog naar de FESTUNG HOHENSALZBURG.

Deze hebben wij uitvoerig bekeken. Een zaaltje met marionetten en diverse zalen met onderscheidingen, legeruniformen, geweren e.d. Ook hebben wij op een nogal fors krakende houten vloer de zaal bekeken waar regelmatig concerten worden gehouden. Na een tijdje vonden we het genoeg en zijn toen met de baan weer naar beneden gegaan.

 

Op de Marktplatz was het inmiddels erg druk geworden. Er was een tussenstop voor een classic car race. Fraaie oldtimers en dat alles onder het geluid van echte “oldtimer” muziek uit de jaren zestig.

Na het eten van Pretzels zijn wij verder doorgelopen naar de Staatsbrücke, waar de oldtimers weer langs kwamen geracet. Daarna liepen we door naar de Mirabellgarten waar het Barokmuseum en Schloss Mirabell staan. 

Een fraai park met uiteraard weer een heleboel Japanse toeristen. Na ruim 5 uur in de stad gewandeld te hebben vonden we het genoeg en zijn met de bus weer teruggegaan. ’s Avonds hebben wij in een Italiaans restaurant vlak bij de camping lekker gegeten.

3 juni

Vanaf de camping reden we in oostelijke richting Salzburg uit. Via de D1 ging het naar Seewalchen aan de Attesee. Langs deze See over de D152 via Weyregg en Weissenbach over de D154 en de D158 onder langs de St. Wolfgangsee. Een prachtig meer waaraan wij hebben geluncht. Daarna door naar Bad Ischl en over de D145 en de Pötschenhöhe naar Bad Aussee.

 

Het was toen nog een klein half uur rijden naar Liezen waar een CP is naast het gebouw van de Alpenverein Liezen. Twee van de 3 plekken waren nog vrij, dus dat was treffen. We staan aan de rand van het dorp met een prachtig uitzicht over het berglandschap rondom ons heen. In de namiddag naar het dorpje gelopen. Blijkt dat vanavond tot 22.00 uur de winkels open zijn en dat er live muziek optredens zijn.

4 juni

Gisteravond niet naar de winkelstraten in Liezen geweest. Rond 20.00 uur kwam een gigantische regenbui met onweer over de bergen heen. Natte boel dus. Vanmorgen was het weer zonnig en wat bewolkt. Vanaf Liezen vertrokken we over de D138 via de Pyhrpass in noordelijke richting door het Natuurgebied De Kalkalpen. Weer een fraaie route door een heuvelachtig gebied. Bij Klaus a.d. Phyrnbahn gingen we over de D140 langs het riviertje de Steyr en later een forse rivier naar de stad Steyr. Via Amstetten reden we bij Kleinpöchlarn over de Donau naar het heuvelachtige gebied de Wachau waar we in het dorpje Aggsbach Markt de CP vonden bij Suzi’s Donaustϋberl. Deze CP ligt aan de rivier. Bij aankomst stonden er al 10 campers. Uiteraard waren de plekken direct aan het water bezet, dus wij maar op de tweede rij. Even melden bij Suzi, waar we de sleutel kregen voor de elektrakast. Voor de parkeerplaats en achter bij het water zagen we enorme afgeknapte takken van de bomen. Het bleek dat hier gisteren een fors noodweer met flinke storm over het gebied was getrokken met deze takkenzooi tot gevolg. Overigens ook vandaag kregen we aan het eind van de middag weer een forse bui over ons heen. Nadat het droog was hebben nog een klein stukje langs de Donau gewandeld. In 2005 hadden wij de fietstocht Passau-Wenen gedaan van hotel naar hotel. Het leek ons leuk om weer wat fietstochtjes langs de rivier te maken.

 

5 juni

Alweer een stralende dag. Na het ontbijt de camper verplaatst naar een vrijgekomen plek aan het water. Vandaag dus een fraaie fietsdag. Vanaf Aggsbach Markt reden we in oostelijke richting via Willensdorf en Schwallenbach naar Spitz waar we een koffiestop hadden. Lekkere verse koffie mit Apfelstrudel, ja, dat moet je hier gegeten hebben. Keuze uit Apfelstrudel met sahne (slagroom) of vanille saus. Deze route had flinke hellinkjes, maar ja, daarvoor ben je ook in de Wachau, het heuvelachtige wijngebied aan de Donau. Vanaf het fietspad heb je een mooi uitzicht over de rivier en de wijngaarden. Via Weisenkirchen ging het naar het plaatsje Dϋrenstein, waar we hebben geluncht. Dit plaatsje heeft een fraaie kerk met een mooie blauwe toren.

 

Bij Dϋrenstein zijn we met een piepklein veerbootje de rivier overgestoken, om aan de andere kant weer terug te gaan naar de veerpont bij Spitz. Deze kant was nagenoeg vlak. De veerboot bij Spitz is verbonden met een kabel over de rivier. “Hangend” aan deze kabel wordt de veerboot a.h.w. door de stroming naar de overkant getrokken. Daar hebben we ons op een lekkere Italiaanse ijscoupe getrakteerd. Daarna terug naar de CP, waar we nog lang buiten hebben kunnen zitten.

6 juni

Kwart voor negen. Toet-toet, de bakker. Prima toch die broodjesservice op zo’n camperplaats. Vandaag vanaf de CP westelijk via Aggsbach en Grimsing langs Emmersdorf naar de brug bij Klein Pöchlarn. Bij deze brug gingen we de Donau over om langs de oevers van de rivier en het Kraftwerk Melk naar de plaats Melk te rijden. Het plaatsje bezocht en geluncht. Het Benediktinerstift hadden wij in 2005 al bezocht, dus daar zijn we niet in geweest.  

 

Over de brug bij Emmersdorf reden we weer terug naar de CP.

Zo hebben we twee dagen vanaf de CP 40 kilometer per dag gefietst onder een stralend zonnetje. We treffen het nu wel. In de namiddag nog wat gekletst met camperaars uit Barendrecht en Rozenburg. Tjonge, wat is de wereld toch klein.

7 juni

Vandaag een kleine rit van 54 kilometer naar Grein. Onderweg eerst even in Melk langs bij de Mercur voor de nodige boodschappen en daarna langs de Donau naar de Camping in Grein. In deze plaats langs de Donau wordt flink gebouwd aan een waterkering. Grein ligt aan een grote bocht van de rivier, dus bij hoog water zal er veel water naar het dorpje toestromen. Camper op de camping geplaatst, geluncht en ’s middags even het plaatsje bezocht. Tegen een uur of negen begint het weer wat te regenen.

8 juni

En weer een (niet al te zonnige) maar droge dag. Vanaf de camping fietsten we in westelijke richting langs de Donau naar het plaatsje Wallsee. Dit hele stuk was tegenwind, maar het voordeel daarvan is dan weer dat je op de terugweg lekker windje in de rug hebt. Dit deel langs de Donau is nou niet bepaald het mooiste deel, maar ach, je bent lekker buiten. 

 

 

Na een fietstocht van bijna 38 kilometer waren we aan de overkant van de camping met een fraai uitzicht op het plaatsje Grein. 

 

 

Melden via de intercom bij de pontbaas en met een piepklein veerpontje over de Donau van Wiesen naar Grein weer terug naar de camping die naast de veerstoep ligt. 

In de loop van de avond begon het weer wat te regenen, even laten weer helemaal opgeklaard en ’s nachts weer flinke regendruppels op het camperdak. (wat een kl…..   herrie)

 

9 juni

Door de aanhoudende regenbuien hebben we blijkbaar nogal wakker gelegen, want we werden pas om kwart voor elf (!!!!) wakker. Het was nu gelukkig droog en de camper was snel rijklaar omdat we gisteravond alles al droog hadden ingepakt. Even nog het toilet legen en wij weer op pad. Onderweg naar de volgende stop stond een bezoek aan Mauthausen op het programma. Toen wij in 2005 langs de Donau hebben gefietst, hebben wij dit concentratiekamp niet bezocht. Maar nu dus wel. Ja, alles wat je daarover schrijft is al eens gezegd en bekend. Maar toch, om daar zelf te zijn en aan de hand van de diverse overzichtsfoto’s en beschrijvingen te zien en te lezen wat daar heeft plaatsgevonden, en zulke diepe sporen heeft achtergelaten, is indrukwekkend. Ook het totale complex, met de toegangspoort, de “Klaagmuur”, het prikkeldraadhek en de diverse barakken hebben een diepe indruk achtergelaten.  

Het herdenkingspark met de gedenkmonumenten die door verschillende landen zijn opgericht is al even indrukwekkend. Als naoorlogse babyboomers hebben wij veel over de 2e wereldoorlog gehoord, gelezen en gezien, maar als je een plek bezoekt zoals Mauthausen, dan wordt je daar echt stil van.

Na dit bezoek vervolgden we onze weg richting de stad Linz, en verder naar het westen naar Passau. De CP bij een busparking verdient niet de schoonheidsprijs, maar ach, 't is maar voor 1 nachtje. Parkeerkaart uit de automaat, slagboom open en we konden parkeren. Er stonden 4 campers en een aantal tourincars die toeristen in de binnenstad hadden afgezet en hier parkeerden.

10 juni

Eerst de parkeerkaart even afrekenen in de automaat in de parkeergarage aan de overzijde en toen weer op pad. Langs de Donau in westelijke richting 0ver de D8 langs Vilshofen, Straubing en zuidelijk van Regensburg richting Kelheim. Op deze etappe hadden we als toeristische route de weg door het Altmϋhltal gekozen. Dit is maar een klein deel van de hele route. Dit is een deel van de Deutsche Ferrienstrasse Alpen-Oostsee. Een leuke route, waar we ook regelmatig fietsers tegenkwamen. Vanuit dit dal ging het via Roth en Ansbach door een fraai natuurpark richting Rothenburg ob den Tauber. En onderweg mooie uitzichten en kleine dorpjes waar we doorheen moesten. 

Rothenburg hadden wij al bezocht tijdens onze reis over de Romantische Strasse in 2009. Door een wegafsluiting vlak voor Rothenburg moesten we een stukje omrijden. Deze omweg ging echter door een fraai stuk natuurgebied over dalende en stijgende smalle weggetjes. Uiteindelijk reden we rond 17.00 uur naar de CP in Bad Mergentheim. De camper geïnstalleerd, elektra aangesloten en toen even gemeld in het clubhuis van de plaatselijke tennisvereniging. Hier konden we een kaartje kopen voor de overnachting. Tevens lasagna besteld bij de Italiaanse uitbater van deze tent. Nou dat hebben wij rond een uur of acht met smaak genuttigd.

 

11 juni

De volgende etappe richting de Moezel.

Ja pech, de rechterdeur sloot niet meer. Ja, wat nu, nou, dan de ANWB maar gebeld, we hebben niet voor niets een Europa dekking voor de camper. Nadat alle gegevens waren doorgegeven, kregen we een sms bevestiging met dossiernummer en de melding dat de gemiddelde wachttijd 2 uur bedroeg voordat er hulp kwam. Na 1 uur belde de ANWB om te vragen of er al iemand geweest was, maar nee hoor, het duurde echt 2 uur voordat een vriendelijke ADAC medewerker het probleem kwam verhelpen. Nou, ja, simpel, klein schroevendraaiertje, beetje morrelen en een spuitbusje olie en het probleem was opgelost. Er bleef een palletje of zoiets hangen. Hij heeft meteen het rechterportier ook maar even ingespoten. Misschien voor mij ook wel handig om een spuitbusje olie in de “gereedschapskist” (nou ja kistje dus) mee te nemen.

Enfin, na deze vertraging besloten we maar om via de snelweg onze route te vervolgen. Eerst nog boodschapjes gehaald in Tauberbischofsheim, waarbij we gelijk weer een klein stukje van de Romantische Strasse hebben gereden en toen via de A81 en A3 langs Würzburg en Aschaffenburg naar Bingen en een klein stukje E31 voordat we binnendoor over de B50 afdaalden naar de Moezel. Het laatste stukje, voordat we Bernkastel-Kues inreden is een flinke afdaling met korte haarspeldbochten. Logisch dat hier geen zwaar verkeer heen mag en volgens de kaart is dit deel ook verboden voor auto’s met caravan.

Bij binnenkomst aan de oever van de Moezel was het meteen rechtdoor naar de CP in Graach. Het was inmiddels ruim half zeven. Het was Pinksterzaterdag, het zou wel druk zijn, dus hadden we gekozen voor deze grote CP waar 190 campers kunnen staan. Nou!!!! Die stonden er dus ook!!. Gelukkig was een naastgelegen grasveld ook in gebruik genomen als camperplaats, dus daar konden we staan (tegen gereduceerd tarief).

12 juni

Ook op deze eerste Pinksterdag ging de broodjesservice gewoon door. De bakker was rond half negen op de CP aanwezig en dan is het geduldig in de rij aansluiten. De verse broodjes smaakten voortreffelijk. Hierna de fietsen in gereedheid gebracht voor een (deja-vu) fietstocht langs de Moezel. Vanaf Graach reden we over de brug bij Bernkastel noordelijk van de rivier langs Kesten (koffiestop) richting Piesport. Fraai fietsen daar onder aan de berghellingen met de wijngaarden. In Piesport hebben we geluncht op een mooi terras met uitzicht over de rivier. Toen langs de zuidelijke kant terug via Minheim en Wintrich naar Bernkastel, waar wij het gebruikelijke ijsje hebben “gescoord”. Even het drukke toeristische stadje ingelopen en daarna weer terug naar de camper. ’s Avonds zijn we terug gefietst naar Bernkastel voor een lekker diner.

13 juni

De terugreis naar huis. Aan het begin van de ochtend had het geregend, maar gelukkig na het ontbijt was het droog. Via Wittlich en Prϋm (A60) ging het over de A27 België in. Nu ja, eerst nog een aardige verkeersopstopping tussen de A60 en de A27, en toen een belachelijke lange omleiding tussen afslag 13 en 11. Hoe verzinnen ze het!! Het was lunchtijd, dus ondanks de vertragingen toch de nodige pauze genomen en geluncht. Daarna via de snelweg langs Hasselt en Antwerpen richting Bergen op Zoom. Via de A29 en A15 waren we rond half zes weer thuis.

 

Een prachtige tocht van 3 weken achter de rug. Een afwisselende trip, waarin we veel hebben gezien, voldoende gefietst, te weinig gewandeld (zere knie dus), lekker gegeten en vooral genoten.

 

  Foto album Duitsland en Oostenrijk 2011

                                                                                                                                            terug naar de reizen